Nieuws 17 oktober 2006

Alhoewel de meeste honden er levenslustig uitzagen, bood Atakoy een troosteloze blik.

De opvang bevindt zich op het terrein van het vliegveld Ataturk en die hebben gemeend hun “territorium”af te moeten bakenen. Dit houdt in dat de toegang tot Nilufer’s stuk nu achter een hek zit.
Nilufer vermoedt dat ze over 1 á 2 jaar willen zullen moeten verhuizen.

Verder komt de gemeente niet regelmatig de vuilnis afhalen en worden er hoeveelheden broodresten afgeleverd (zeker nu in de vastentijd) die de honden niet op kunnen dus die liggen daar weg te schimmelen.

Cemille heeft suikerziekte en nu zijn haar voeten opgezet en ietwat ontstoken, ze kan het werk dus nu helemaal niet meer aan en haar terrein ligt er vuil en troosteloos bij.

Ik heb geen foto’s gemaakt omdat we onze tijd hard nodig hadden om zaken door te spreken en te trachten afspraken te maken.

Het is logisch, 2 oudere dames kunnen niet voor 400 honden zorgen en het terrein schoonhouden.
We zijn aan het zoeken naar iemand die eerst een aantal dagen achterelkaar, en dan bijvoorbeeld 1 x per week, de dames kan helpen met het opgeruimd houden van het terrein en de verzorging van de dieren. Deze kracht zou dan ook wat klussen kunnen verrichten.

Cemille wilde nog een aantal hondenhokken, maar m.i. is die niet dringend noodzakelijk.
Hoewel de voorzieningen niet mooi zijn, heeft ze toch genoeg beschutte plekken.
Er zijn nog 3 pups die inmiddels oud genoeg zijn om gesteriliseerd te worden en dat zullen komende week laten doen.
Voor Cemille en Nilufer samen is er een nieuwe watertank nodig.
De oude tanks kunnen misschien omgebouwd worden tot een soort “iglo’s”.

Nilufer wilde nog 2 schaduwplekken aan 3 kanten laten dichtmaken.
4 kanten is volgens haar niet nodig omdat de honden er dan niet in durven.
De plekken worden vooral bij regen, intensief door de honden gebruikt.
Eén plek moet nog voorzien worden van een grintlaag. Het Grint is aanwezig, nu de mankracht nog.
Deze plekken zullen gebruikt gaan worden voor de honden niet nu aan de ketting liggen.
We zullen proberen er een hekwerk aan te plaatsen zodat de honden iets meer bewegingsvrijheid hebben. Het wordt geen ideale toestand maar altijd beter dan 24 uur per dag, 7 dagen per week aan de ketting.
Ook willen we proberen iets simpels te laten maken voor de waterdistributie, zodat de dames niet alles met emmers hoeven te sjouwen.

Wat ze beide vooral nodig vonden was hondenvoer.
Ook wilden ze graag geld voor medicijnen. Aan dat laatste zullen wij zeker niet meewerken.
Medische handelingen verricht door een dierenarts vergoeden, prima aan het ongecontroleerde gebruiken van medicijnen willen wij niet meewerken.

Het is verschrikkelijk moeilijk om iemand te vinden die in Atakoy wil werken, de dames zijn op zijn zachtst gezegd nogal moeilijk in de omgang, en het vinden van een contactpersoon in Istanbul is ook niet makkelijk.
Banu heeft haar eigen werk en heeft het te druk, Edna is een enthousiaste dame, maar zij is net een paar maanden weggeweest en Murat helpt wat hij kan, maar zijn tijd is ook beperkt en hetzelfde geldt voor Tina.
Het zou heel makkelijk zijn om maar wat geld in Atakoy achter te laten; maar we voelen ons als stichting toch verplicht om te zorgen dat uw geld goed gebruikt wordt en dat iedere cent verantwoord wordt.

Met Murat en de dames zijn afspraken gemaakt dat Murat het werk dat eventueel door een door ons betaalde kracht uitgevoerd wordt zal controleren en na controle zal betalen in ruil voor een ontvangstbewijs.

 

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2008


Uit het frame, klik hier