Kutahya

Kutahya

Graag wil ik een nieuw project bij u introduceren.

Al heel lang heb ik contact met de mensen in Kutahya.
Zoals zoveel organisaties klopten ook zij bij ActieZwerfhonden aan voor steun.

Alhoewel ik er van overtuigd was dat hulp hard nodig was en goed besteed zou zijn, ontbrak het gewoon aan de tijd om er nog een project bij te nemen.
Ook vind ik het belangrijk om ondersteunde projecten regelmatig te bezoeken om te zien wat er met uw geld gebeurd en Kutahya is nou eenmaal ver van Istanbul, waar de andere projecten van ActieZwerfhonden zijn, af.

Toen kwam ik in contact met Simone Riedijk en zijn we overeengekomen dat zij het project zal “dragen”.

Hieronder leest u haar verhaal.

Net als in de rest van Turkije is er in de stad Kutahya ook een groot probleem met zwerfhonden en katten.

Kutahya ligt ongeveer 6 uur rijden van Istanbul en staat bekend om zijn keramiek.
Al decennia's lang worden de honden en katten aan hun lot overgelaten, ze worden bekogeld met stenen, uitgehongerd, vergiftigd, verwaarloosd en mishandeld.

Op een dag was voor Sunay Birsen en haar gezin de maat vol.
Sunay besloot samen met haar man en zoon een stichting voor zwerfdieren op te richten.
Helaas is Sunay’s man 4 jaar geleden overleden.

De stichting is opgericht in 1991 en heet Kutahya doga ve Hayvan sevenler dernegi, oftewel KDHSD.

Gesteund door vrienden en een klein groepje vrijwilligers proberen Sunay en haar zoon Levent op te komen voor de dierenrechten.
Samen werken ze dus al jaren voor een betere leefwereld voor de dieren.
Vaak worden ze echter tegengewerkt door de lokale overheid en bevolking omdat de zwerfdieren volgens hen overlast bezorgen, onhygiënisch en agressief zijn, etc..

Er is een tijd geweest dat ze het beheer over een asiel hadden. De vorige burgemeester van Kutahya droeg het beheer van het asiel aan hun over op voorwaarde dat ze ook de verantwoordelijkheid zouden dragen voor het asiel en de daarin verblijvende dieren.
Jaren hebben ze hier met goed resultaat voor de dieren gezorgd.

Tot dat de huidige burgemeester aan de macht kwam.
Hij bouwde ver buiten de stad een nieuw asiel en liet het oude slopen.
De vrijwilligers werd de toegang tot het nieuwe asiel ontzegd.

Het nieuwe asiel is redelijk goed van opzet, maar overbevolkt en de verzorging is puur slecht; kijkt u eens goed naar de onderste foto.

De zorg voor de dieren ging hard achteruit.
Veel honden zitten 24/7 vastgeketend aan hun hok, krijgen weinig eten en er wordt nauwelijks schoongemaakt.

Veel honden zijn al dan niet gesteriliseerd, aan de andere kant van de stad of in de bergen losgelaten. Daar de meeste honden, al jarenlang verzorgd in het asiel niet meer gewend zijn om hun eigen eten te zoeken, wacht hun dan vaak een langzame dood.

Na veel protesten van Sunay mogen de vrijwilligers nu 2 keer per week het asiel bezoeken.

Sunay en haar zoon Levent zijn ook erg actief met het bezoeken van protestbijeenkomsten e.d. om hun stem te laten horen. Verder schrijven ze naar de politiek en de media om zo proberen het dierenleed onder de aandacht te brengen.

Verder is Levent dag en nacht bezig om donateurs te werven zodat ze de zwerfhonden en katten elke dag kunnen blijven voeren.
Samen met een vrijwilliger die een auto heeft gaat hij de voederplaatsen af om de honden eten en liefde te geven.
Soms is er geen geld en krijgen de dieren dus geen eten.

Rechts Simone en Sunay onderweg om de zwerfdieren te voeren

Tijdens het voeren worden ze ook vaak onheus bejegend door voorbijgangers. Deze mensen vinden het dan belachelijk dat dieren eten krijgen.

Vaak vinden ze tijdens de voederrondes dode, zieke of gewonde honden en/of katten.
Deze dieren worden naar de dierenarts gebracht en zodra ze opgeknapt zijn worden ze weer in hun vertrouwde omgeving teruggezet.

Om de bevolking zich bewust te laten worden van het probleem van de zwerfdieren geeft Sunay, met name op scholen, voorlichting.
Dit is een fantastisch project.
De kinderen reageren bijna allemaal positief.
De voorlichting bestaat uit een kort inleidend praatje en een diavoorstelling.

En dan kunnen de kinderen vragen stellen.
Na afloop krijgen ze een folder mee.
Op 2 juni 2008 heeft de organisatie de 19de school bezocht.
Een geweldig resultaat temeer daar de huidige burgemeester niet blij is met het project en vaak probeert te voorkomen dat Sunay de scholen bezoekt.

De scholen zijn echter enthousiast en er komen steeds meer aanvragen om langs te komen.

Zelf ben ik eind maart 2 weken naar Kutahya geweest om de situatie te bekijken.
Ik logeerde bij Sunay en Levent,een beter verblijf had ik niet kunnen wensen.
Het zijn zulke lieve zorgzame mensen met een hart van goud.
Ze hebben 17 zwerfkatten van de straat gered en in de tuin wonen 4 honden. Allemaal hebben ze nu een geweldig leven!
Ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe hard deze mensen werken voor de dieren en ondanks de vele tegenslagen toch blijven doorgaan.

Wat mij echt het meest heeft aangegrepen is de situatie in het asiel. De honden en katten zijn naar mijn mening in het asiel slechter af dan zwervend op straat.
Honden die 24/7 met een lijn van 1 meter vastgeketend zitten aan hun hok. Sommige honden met pups die ze vaal van pure frustratie dood bijten.
Ze krijgen slecht te eten. Vaak een drab van brood en pasta en het drinkwater is meestal smerig.
Er wordt amper schoongemaakt, de ontlasting en urine kan er soms dagen liggen en de riolering werkt niet.
Ondanks deze ellende blijven de meeste honden en katten vriendelijk en dankbaar.

In augustus ga ik weer terug naar Kutahya en dan hoop ik dat er positieve veranderingen gaande zijn voor deze dieren.

Wilt u Sunay en haar mensen steunen, meldt u dan aan als vriend van Kutahya.
Elke donatie - groot of klein, eenmalig of maandelijks- is meer dan welkom!

Met vriendelijke groet,
Namens Stichting ActieZwerfhonden
Simone Riedijk

Uit het frame, klik hier