Zwerfhonden in Gülsuyu

Leven in Gülsuyu/Istanbul 10- door Gul

Goedemorgen lieve Linda,

Hallo. Misschien heb je al op mijn blog gelezen dat de "berg" gister in brand stond. Ook bij arme Kruimel. Na de brand is E snel wezen kijken en alles was nog in orde met Kruimel, ook haar eetlust ;o) . Maar ze was wel in de war want ze heeft gister de hele avond geblaft .

Vanmorgen toen ik naar buiten keek zag ik dat Kivir vreemd met haar hoofd aan het schudden was, ze hield het ook scheef. O jee, dacht ik, graszaad in het oor.
Even naar beneden om te kijken. Heeft ze een grote open plek bijhet oor, ik denk dat ze gevochten heeft. Ik sta versteld van die hond, ze zou helemaal geen haar meer moeten hebben, elke keer vechten en elke keer weer van die kale, open plekken waar de huid af is. Vorige week zat ze bijna onder de auto. Blaffend achter de auto aan rennen en er dan tegenaan vallen, ik snap nog niet hoe ze het deed. Beste schaafwond op de binnenkant van haar achterbeen. Was met een dag weer in orde.
Het is een
mirakel hoe snel die beesten ook helen.
Ze rent overigens nog net zo hard achter auto's aan.......

Ze zijn overigens de laatste weken rustiger. Of het nu door het warme weer komt.... want nu komen de kinderen pas om een uur of 7 buiten spelen en veel kinderen zijn met hun ouders richting de dorpen waar hun families vandaan komen.... of door
de EFT (ik heb wat afgetikt, lamme vingers)....... of allebei, het een sluit het ander niet uit. Het komt in elk geval niet door de Rescue Remedie want die staat nog steeds bij Murat.

Ik zie zelf ook hoe het is veranderd, helemaal met de
kinderen, ik heb zo'n fijne band met de kinderen in de straat.
Gisteravond laat, om een uur of 12. kwamen er twee mannen uit het park. Normaal is het geen goed volk dat er om die tijd zit. Maar Takkie wandelde er op zijn eigen luie wiebelkont manier naar toe en liet zich aanhalen en haalde daarna zijn truc uit die hij ook altijd bij mij doet:
met zijn volle gewicht met zijn achterlijf knalde hij tegen de man aan.
Dat gaat met zoveel kracht dat je je evenwicht verliest, de man dus ook. Toen gingen ze met de voet/poot spel doen. Man doet zijn voet omhoog en takkie de poot en zo wordt er geworsteld. Het was zo leuk om te zien dat Tak overal vrienden heeft. En met dit warme weer staan overal waterbakken voor de honden. ik ben niet de enige, er is altijd water voor de dieren. O ja, en ik zwem in het oude brood. Er wordt denk ik minder gegeten en het brood droogt ook snel uit, ik heb zoveel oud brood dat ik er in omkom haha.

3 juli

Ik had al vermeld dat kivir een wond had bij het oor. Wel, gisteravond toen ik haar weer zag was het behoorlijk erger geworden. En toen ik zag dat ze met de kop scheef liep ging bij mij een lichtje branden....... graszaad. Dus maar weer dierenarts Gurkan gebeld. Die kwam weer snel.
Kivir verdoofd en daar kwam zowaar een graszaad uit haar oor. Het oor ziet er vreselijk uit, zie foto, dierenarts vond het verstandig om tien dagen antibiotica te geven. Ik doe er ook nog calendula olie op, nu maar hopen dat ze snel weer de oude is.

25 juli

Vandaag weer een avontuur. Emre komt rond half 7 bij de deur vertellen dat de honden een jong poesje hebben aangevallen en dat de achterpootjes van het poesje gebroken zijn. Ik luister verdrietig naar het verhaal,
Emre vertelt dat hij ook erg verdrietig is en ook erg boos op de drie puber jongens hier die elke keer weer de honden ophitsen. Ik zit me af te vragen wat te doen, kijk uit het raam en vraag E of de poes er nog ligt. Ja, hij is erg bang en kan niet lopen, sleepte zichzelf in veiligheid... Ik kan niet gaan kijken want dan krijg ik alle drie de honden achter me aan en dan pakken ze het poesje weer. Gelukkig pakt een meisje van het gebouw waar de poes ligt het diertje op. Even later komen er kindjes naar me toe rennen, of ik het telefoonnummer van de dierenarts heb want die moet komen. Ik zeg hen de poes in een doos te doen en dat ik er dan wel mee naar de dierenarts ga. Ze blijven net zolang zeuren tot ik meega naar de Ik waarschuw de kinderen (Emre, Timucin en nog een meisje) dat de dierenarts de poes waarschijnlijk een spuitje gaat geven waardoor het hartje stopt met kloppen. "Hij vermoordt hem dus" zegt
Emre...... "nee" zegt de jongen van een jaar of 20 die mee is "hij laat hem inslapen"." Nee", zegt Timucin, "hij laat het hart stoppen. De moordenaars zijn de honden". "Nee" zegt Emre, "dat zijn de jongens die de honden ophitsen". Ik hoorde het allemaal aan en moest ook wel lachen...
Maar goed, het bleek allemaal zowaar mee te vallen. De dierenarts heeft iets op zijn plaats gezet in de rug en een shot gegeven en medicijnen die we drie dagen lang door het eten moeten mengen. En dan is ie weer de oude volgens de dierenarts.......
Wat een avontuur.
Terwijl ik naar de poes keek bij dat andere gebouwvertelden de kinderen daar me (en een meisje van een jaar of 15 wat daar ook woont en die dus voor de poes zorgde) dat die puber jongens in een hoek van de straat voor hun huis (waar ik hen dus niet kan zien) altijd de honden plagen en
ophitsen. Niet alleen de honden, ook de kinderen. Dat is dus de reden waarom de honden zo fanatiek zijn soms. Ik waarschuw en waarschuw maar schiet er weinig mee op. Vanavond heb ik de ouders erop aangesproken, eens kijken of dat helpt. Het rare is dat iedereen over hen klaagt, ik
zie ook dat ze vandalistisch proberen te zijn in de speeltuin, ze gebruiken groffe taal terwijl daar kleine kinderen spelen en niemand doet er iets aan of zegt er wat van. Enfin, het kwam me vanavond zo de keel uit toen ik zag dat een van hen Takkie zat te plagen terwijl een klein kindje de hond stond te aaien, dat ik zei dat ze op moesten passen
omdat ons geduld op is.Maar wat ik wel heel fijn vond was dat niemand MIJ erop aankeek, ze weten allemaal goed dat die jongens de honden ophitsen. Ze waren allemaal vriendelijk. En gisteren hoorden we dat er even verderop in de straat was ingebroken. Ik hoorde dat er in dat gebouw waar ik dus vandaag was, sinds de honden er zijn er niet meer ingebroken is..... De buurman van het huis voor ons zat daarnet Takkie te aaien evenals de bovenbuurvrouw die in Duitsland woont en alleen in de zomer hier is. De buurman in het andere gebouw naast ons hoor ik ook niet
meer klagen over de honden. En dat met al het kabaal wat ze 's nachts maken, ze gaan tekeer als een wilde. En ik krijg geen klacht en geen boos gezicht. Voorlopig dus positief.

Gul vanuit een heet, heet Istanbul.

Uit het frame, klik hier