Leven in Gülsuyu/Istanbul 11- door Gul

18 augustus

Leuk:
Emre en Timucin zijn in de kamer aan het spelen met hun kudde knuffelhonden (een ziekte, steeds krijgen we meer honden lol), ik lig op bed te luisteren. Hoor ik Timucin zeggen: onu kisirlastir ve ait oldugu yerde birak....... komen die woorden je bekend voor? sterilisteren en terugplaatsen op de plaats waar hij vandaan kwam... En even later nog
een keer en nog een keer, met de toevoeging dat hond eerst ook nog vaccinaties moest hebben.

Denk dat hij met zijn 6 jaar een van de
jongste ambassadeurs is van ActieZwerfhonden.

Gül

15 september

Na 3 maanden vakantie gaan de scholen in Turkije langzaamaan weer beginnen. De eerste klassertjes hebben een wenweek waarin ze maar een paar uur per dag naar school gaan.

Gül is gevraagd klassemoeder van de klas van Emre te worden.
Anders dan in Nederland is een klassemoeder in Turkije gewoon de hele dag in de klas. In de klas van Emre zitten 56 kinderen en de juf heeft de hulp van Gül dan ook hard nodig.

Natuurlijk wil Gül op school iets aan voorlichting over zwerfhonden gaan doen en ik heb haar voorgesteld de vrijwilligers van het SHKD naar school te laten komen.

Gül schrijft

Dat voorlichtingsprogrammma zou GEWELDIG zijn, hoe groot kunnen ze het opstellen of gaat het alleen voor een klas? ik wilde zowiezo iets opstellen voor de hele school, klas voor klas. Want iedereen kent hier wel onze hondjes, helemaal nu want ze lopen elke morgen mee naar de schooldeur en moeten letterlijk met een schop onder hun kont weggejaagd worden anders gaan ze mee naar binnen toe.
Maar helemaal hier zou die voorlichting geweldig zijn want hier zijn zoveel straathonden.

Ik heb
overigens een ding ontdekt wat heel belangrijk is, kleine kinderen worden overal mee banggemaakt, eet je bord leeg anders...... ga nu slapen anders....... hou op met huilen anders......... ga stil zitten anders......... niet rennen anders........ enfin je begrijpt het wel. De zin wordt dan afgemaakt met........ krijg je een prik (injectie) van de tante/oom daar/komt de "prikker"(degene die de inenting geeft, ze hebben
er zelfs een speciaal woord voor bedacht)....... Dit is een van de meest populaire, ik hoor hem regelmatig. Een andere is dat je juf meester straf gaat geven, boos wordt, dat ze het tegen de juf /meester gaan zeggen.
En eentje om 's avonds de kinderen in slaap te krijgen is: snel
stil zijn en gaan slapen anders komt de boze hond en die bijt je. Een buurvrouw vertelde dat ze daar haar kindje mee stil probeerden te krijgen toen zij zelf in het ziekenhuis lag en hoe het arme kind later nog wekenlang 's nachts huilend bang wakker werd voor de grote hond die haar zou pakken. En anderen vertelden dat zij dat ook gebruikten. En onze Tak lijkt sprekend op een grote boze zwarte hond.........

Vergeet
de hond even, kun je je voorstellen hoe hysterisch kinderen soms zijn bij de dokter?

Ik vind het ook heel belangrijk om over de hygiene te praten, dit vooral om ouders gerust te stellen en om goede gewoontes bij kinderen erin te krijgen. Elke keer als ze met de honden gespeeld hebben of ze geaaid hebben komen onze jongens thuis handen wassen. De beesten zitten overal in en het is hier nu eenmaal niet zo schoon als in Nederland helaas. Ik zeg het ook tegen alle kinderen die de honden aaien, elke keer weer. Kom
de hond maar aaien maar was daarna je handen, dat is heel belangrijk, oke? en dat doen ze dan ook. Vertel erbij dat de mamas en papas ongerust zijn voor hun gezondheid en als ze nu meteen hun handen gaan wassen dat de mama/papa zich dan veel beter voelt en ze misschien volgende keer weer laten aaien.

Klasmoeder is inderdaad de hele dag in de klas. Arme juf heeft 56 kinderen in de klas, die heeft echt wel hulp nodig. In de pauzes helpen met plassen en eten, bedenk dat de meeste kinderen geen kleuterschool hebben gehad. Over een paar maanden zal het wat minder worden maar voorlopig ben ik dus twee dagen per week op school. Verder helpt moeder
met inzamelen van schoolgeld en van het geld wat nodig is voor de klas want er moet een nieuw schoolbord komen, en gordijnen en vitrage en jashaakjes en panelen om op te hangen en kastjes voor de boeken, een kast voor de juf, de klas is werkelijk een kale ruimte met een oud antiek schoolbord en bankjes en een stoel en tafel voor de juf. Er gaat 60 lira per persoon ingezameld worden voor die benodigdheden, en ze
maakt geen uitzonderingen, ik bewonder haar moed. Wie er ook kwam met: ik heb geen geld werd verteld dat ze het toch echt ergens moesten vinden want in Gulsuyu heeft iederen wel geldtekort.

Ik ga dit jaar proberen om geld en spullen (van computers tot
schoonmaakmiddelen tot schoolkrijt toe) in te zamelen voor de school. Ga denk ik in blogstijl iets opzetten met ook verhalen van kinderen en families en naar buitenlandse scholen (lees Nederlandse en Belgische) sturen en ook naar bedrijven e.d.. Want de school ziet er uit om te huilen. Ga volgende week foto's maken, van de school en van de kinderen.
Denk dat ik met de fotos ook even bij de bedrijven hier in Istanbul ga bedelen, het is nu Ramadan en dat is de tijd van geld geven.......
Dacht ook aan oude computers weer werkzaam maken en E er op deze manier bij te betrekken en andere kinderen op school die over computers willen leren.......

20 september

Behalve heet is het ook droog. Ons deel van Istanbul heeft in geen maanden regen gezien. Op veel plaatsen is brand geweest, de heuvel voor ons huis is helemaal kaal gebrand evenals achter ons huis. En als het niet verbrand is dan is het verdord. Het is niet leuk om een wandeling te maken, nergens, nergens is groen. Onze favoriete stek het groene park is geel en de bladeren hangen dor aan de bomen, op veel plaatsen zijn de bladeren al gevallen. De graszoden die de gemeente vorig jaar op veel plaatsen heeft neergelegd en waar vast een mooi kapitaal voor is betaald zijn verdord...... Deze foto is van bij ons huis.

 

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2007


Uit het frame, klik hier