Leven
in Gülsuyu/Istanbul 14- door Gul
22 mei 2008
Hier even een, nee twee annekedotes.......
Kinderen schreeuwen buiten om mij. Ik kijk uit het raam. Een stuk of 8 kinderen
uit de straat houden een jongen tegen. Met deze jongen had ik al eerder gesproken
want hij probeerde Kivir met een touw om de hals mee te nemen. Kennelijk hadden
de andere kinderen dit ook gezien, ze riepen me dus dat hij had geprobeerd
Kivir mee te nemen, het touw had hij nog in zijn handen. Ze waren klaar om
hem wat klapjes te geven. Ik kon het gelukkig sussen en Kivir kreeg meer dan
de volle aandacht, 8 handen die haar tegelijkertijd aaiden.....
E ergisteren was de buurvrouw beneden met haar zoontje van 1 jaar en een paar
maanden. Ze stonden bij de honden. Buurvrouw is bang voor de honden maar ze
liet de kleine bij de honden lopen. De kleine vond vooral Kivir interessant
en probeerde te aaien. De moeder haalde hem niet weg. Dit is dezelfde buurvrouw
die dus toen ik begon met de honden te voeren, zo boos was op mij omdat ze
bang was voor haar zoontje. Ik was een slecht voorbeeld voor de kinderen omdat
ik de honden te aaide en die elke keer zo boos was op haar zoon (inmiddels
5 jaar jong) als hij de honden aanraakte.
He, dank je voor alle steun die jullie hier aan mij geven, en dat je me toentertijd hebt gepushed om zelf voor de honden te gaan zorgen. Het is een heerlijk gevoel om te weten dat er weer een kindje groot gaat worden met het idee dat honden vrienden zijn.
Kus,
Gül
15 oktober
Blij te lezen dat Luka een nieuw huis gaat krijgen. We zouden haar zo graag nog een keer bezoeken. Maar een bezoek kost ons een hele dag met de bus! Ons bezoek bij Luka was een feest. Wat was ze blij ons te zien. En wij waren blij te zien dat ze een maatje had waar ze het goed mee kon vinden. Tranen in de bus naar huis, want Luka werd wel gemist. Nog steeds zeggen de kinderen soms: ach was Luka er maar bij.
Maar de rust in de straat is echt volledig weergekeerd, ze rennen niet meer achter iedereen aan gelukkig want ik voelde me soms zo ongemakkelijk. Takkie is zo vreselijk, vreselijk lui, ligt midden op de weg te maffen en auto's moeten luid toeteren om hem weg te krijgen.
Had ik verteld dat Takkie de bijnaam geheim agent heeft gekregen? Hij wil smorgens vaak met ons mee naar school lopen en ik wil dat niet, veel te druk. Gaat hij dan zitten met een zielige kop zo van "ik mag niet mee". Maar........ even later achterom kijken en hij is niet meer te zien....... na wat zoeken vinden we hem achter een auto. Wij kijken naar hem, hij doet net of ziet hij ons niet, zo van: als ik hen niet zie zien ze mij ook niet. En zo blijft hij de hele wandeling achter auto's en muurtjes verstopt met ons meelopen.
Verder heeft Takkie onze trap in de hal ontdekt. Tijdens het suikerfeest wordt er vuurwerk afgeschoten en dat vinden beide honden een ellende. Takkie kwam uiteindelijk het gebouw binnen en ging op de overloop bij onze deur liggen. Elke keer als ik de deur opendeed om te zien of hij er nog was kreeg ik een zielige blik. We hebben hem maar met hondekoekjes verwend. gelukkig heeft de rest van de bewoners in het gebouw er geen problemen mee, ze gaan zelfs een gesprek met hem aan over het lawaai......
Sinds het suikerfeest komt hij regelmatig op de overloop liggen. Er komt de laatste tijd regelmatig een jongen langs met twee grote honden en die jaagt beide honden dan op Takkie af. Probeert hij het terrein te beschermen dat wordt er een steen naar hem gegooid. Gelukkig helpt de hele buurt, groot en klein mee om Takkie te beschermen. Kivircik is overdag weinig te zien, die heeft een beschermd plekje waar ze lekker ligt te slapen.
23 oktober
Webmaster: vandaag is Luka in Nederland aangekomen. Ze zal bij een lieve familie in Belgie gaan wonen; wij wensen haar veel geluk!
©Stichting
ActieZwerfhonden 2003-2008