Leven in Gülsuyu/Istanbul 3 door Gul

25 oktober

Hallo, ik schrijf even snel want ik heb niet zoveel tijd. Sinds Tak terug is blaft hij vreselijk het is echt niet leuk meer en ik doe geen oog meer dicht, lig met kromme tenen in bed bang voor de reakties van de buren. Hij blaft tegen elke hond, is gewoon doodsbang natuurlijk, maar dit kan zo niet. Ik zit aan van alles te denken maar een oplossing is moeilijk.

Er zijn ook verschillende nieuwe honden in de buurt en sommige blaffen zich ook te pletter, dat samen met Tak en de hel is losgebroken.

Ja, het lijkt erop dat de wijken een bayramschoonmaak hebben gedaan en al het zwervende "vuil" in deze wijk hebben gedumpt.

Toen er weer geblaft en geblaft werd, wel een half uur lang zat ik maar uit het raam te turen of ik de "boosdoener" kon zien. Ik vermoedde Takkie, maar die raakt na een tijdje altijd uit de toon met zijn blaf en deze ging maar door zonder valse tonen erin.
Na een half uur (!) kwam de boosdoener eindelijk in zicht (hij zat precies voor het huis van de buren voor ons) en het was een andere hond! Met nog een andere en nog een andere. Deze drie kermen erop los het is verschrikkelijk (note webmaster: de honden zijn compleet gedeorienteerd en in paniek omdat ze in een vreemde omgeving zijn gedumpt). Ze lopen de hele straat op en neer en staan dus soms ook voor ons. Dan is er nog een pup en waarschijnlijk nog eentje die jankt de hele nacht. Ik vind het allemaal vreselijk zielig en ik voel me ook best wel schuldig maar ik kijk niet eens naar de pup en de andere honden jaag ik met een kom met water weg.

 

Had ik al verteld dat de buurvrouw ze echt heel graag in de tuin wil hebben (dat huis wat aan de andere kant van de straat staat waar we dus recht op uit kijken, naast de muhtar en de speeltuin).
Haar vader wil graag een mooi stekje voor de honden maken met een plastic afdak! Het probleem is echter om ze in de tuin te laten wennen. Het hok stond er al maar ze gingen er niet in, dus het hok naast de tuin gezet, daar liggen ze ook vaak. Ik ben echter momenteel niet genoeg thuis. Vandaag ga ik het hok weer in de tuin zetten en ik hoop dat we eindelijk het andere hok ook kunnen krijgen (buurman zal steeds helpen Erturk zal steeds helpen, maar ze stellen het allebei steeds uit. Ik kan niet zwaar tillen en dat hok is loodzwaar).
Zodra ik tijd heb ga ik overdag gewoon veel in de tuin van de buurvrouw zitten, misschien dat ze dan komen.

Inmiddels vindt meer dan de helft van de buurt het oke dat de honden er zijn, alle kinderen vinden het prachtig. Ik denk dat er hier 15 families wonen, van de 15 steunen 5 mij aktief, met mij dus 6. van 3 weet ik zeker dat ze het oke vinden, dat is dus al 9, van 2 weet ik het eigenlijk niet.

Takkie had eergisteren de schoenen van de kleindochter van een van de buren een heel eind weg gesleept. Die Tak zit hier in het gebouw zodra hij de kans krijgt en het wordt een lobbes, het is een hele toer om hem eruit te werken, hijzelf werkt absoluut niet mee :)

Vandaag kwam weer het rehabilitation team langs voor honden, ze zouden bijna Luka pakken, hadden misschien de oorbel niet gezien? Buurvrouw beneden schreeuwde 'dat is onze hond afblijven" ....dezelfde buurvrouw die drie maanden geleden Takkie wegschopte toen ie lag te slapen en zij niet om wilde lopen..........
Het zal dus weer wat rustiger worden 's-nachts. Nu wilde ik dat graag maar niet op deze manier :(.

(note webmaster: aangezien het vangen om de honden te steriliseren enige tijd geleden al gebeurd is, vrees ik dat de honden nu gevangen zijn om, vanwege de geluidsoverlast, afgemaakt of in een asiel gedumpt te worden)

Taks wond ziet er ontstoken uit. Tak is vrolijk en springerig, maar zit de hele tijd met de kont plat op de grond. Het ziet er wel komisch uit, maar de arme heeft jeuk denk ik en misschien pijn.

28 oktober
Ik keek vandaag nog een keer naar de wond en die
ziet er schraal en opengelikt uit.

Achter het gebouw van de buren is nog een braakliggend terrein met hoog gras en onkruid. Hier zwerven sinds een paar dagen puppies rond, volgens het buurmeisje zijn het er in totaal 5. Ze zegt dat iemand de moeder daar begraven heeft, dat ze maar half onder de grond lag (???).
Het stonk er inderdaad toen ik er een paar dagen geleden langs liep om prettige bayram te wensen en ik dacht toen aan een dode rat. Ik had de puppies wel gezien maar ik wist niet dat ze daar constant bivakkeerden. En dat het er 5 waren! Wat moeten we hier nu mee doen? Ik kan ze geen eten geven, het is pal achter het huis van die mensen die ANTI hond zijn en die niet kunnen slapen van de overlast....... en die pups gingen me toch
tekeer afgelopen nacht, precies voor hun huis.

Met Takkie gaat het weer wat beter, ik heb zijn wond behandeld met Kamilleolie.

Luka

20 november

Ik krijg zo langzamerhand nog maar amper negatieve blikken waar het de honden betreft, steeds meer mensen uit de buurt gaan korte dialogen met mij aan over de honden. En dat terwijl er de laatste dagen ontzettend wordt geblaft. Dit zijn dus de andere honden, die van ons zijn verbazend rustig.

Gul

22 november

Had ik al verteld dat er nog een buurvrouw overstag is? Ik praatte voorheen best wel vaak met haar, kwam er ook wel eens omdat mijn en haar zoontje toen dikke maatjes waren. Nu is dat verwaterd.
Sinds ik de honden eten geef leek het ook wel of ze me een beetje ontweek.
Vorige week gaf ze voor het eerst brood. En eergisteren begon ze zelf over de honden, dat ze er zo gezond uit zagen.

Het mysterieuze vlees komt overigens van de bovenbuurman. Ook leuk om te weten dat hij aktief steunt.

Erturk wordt ook steeds meer hondengek. Hij vertelde dat hij wel tien minuten naar een puppie had staan kijken toen hij gisternacht naar huis liep. Hij had het hondje dolgraag mee willen nemen........ wie is er erger, hij of ik :) en hij komt nog wel van een familie die honden niet aanraakt. Toen ik hem leerde kennen bleef hij altijd op een veilige afstand van honden.

We veranderen gewoon langzaamaan de hele wereld!!

Liefs Gul

2 december

Vandaag zijn de opnames begonnen voor de voorlichtingfilm over de zwerfhondenproblematiek en de enige goede oplossing, Neuter and release. De film wordt mede door ActieZwerfhonden gefinancierd.

De eerste opnames zijn bij Gul gemaakt en "onze"zwerfhonden spelen de hoofdrol. Gul schrijft hier over:

Hier ging het vandaag helemaal anders dan anders.
Een ding was hetzelfde, vroeg opstaan, wederom om half 7 uit bed. Maar we gingen ditmaal niet naar school maar naar de zee!! En dat was natuurlijk wel leuk.
Ivan vond ons met gemak, we stonden langs de weg.
En toen op naar de man die de honden en de katten voert langs de zee. Een heeeleboel katten gezien evenals een paar honden maar de man helaas niet, we hadden denk ik (achteraf praat) wat meer heen en weer moeten rijden, we stonden op een plaats op de man te wachten.
Ivan was even weg om de "stem" van de film te regelen, dat wordt een zeer bekende Turk.
Een dik uur langs de zee gewandeld, was op zich heerlijk.
Daarna voegde Ivan zich weer bij ons, met elkaar even snel een tosti gegeten en daarna op naar Gulsuyu.

Daar werd wel naar ons gekeken.
Dit werd al vlot meer toen de camera's uit de auto kwamen en ze begonnen te filmen.


De honden lagen prinsheerlijk in de zon. In een mum van tijd had zich er een groep kinderen verzameld om de honden en de filmers.

Ik ging naar huis om het eten van de honden klaar te maken. Keek even uit het raam en schoot in de lach. De honden waren zo lui als de bliksem en vertikten het om achter de kinderen aan te rennnen. Ze keken wat loom en zeiden: doe het zelf maar!!
Ze wilden ze naar de speeltuin hebben maar dat deden de dames en heer dus niet. Ik maar naar beneden, ik
had ze in een wip in de speeltuin, ja dat willen ze wel, achter de wandelde etensbak aan. Het eten moest echter nog even wachten, eerst op de film!! De kinderen vonden het allemaal prachtig, de honden vonden al die aandacht
natuurlijk ook leuk.

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2006


Uit het frame, klik hier