vervolg 2 december
Er zijn een paar intervieuws gemaakt met de kinderen, en volop foto's. Daarna mochten de honden eindelijk eten.
Wij gingen mee naar Sariyer, een wijk aan de Bosporus. Een prachtige rit met een schitterend uitzicht over Istanbul
en de Bosporus. Maar het asiel waar we daarna kwamen was een anticlimax. Hongerige en magere honden, het bleek
dat ze al een paar dagen geen eten hadden gehad. De dierenbeschermers van SHKD en EHDKD gaan proberen een oplossing voor de honden te vinden. Iedereen was behoorlijk down van wat we hadden gezien en we reden in stilte verder naar de volgende locatie, het Belgrad bos. De kinderen hebben daar heerlijk door de bladeren gerend. Dankzij onze honden hebben ze in de afgelopen weken meer bos gezien dan in
hun hele leven!!!

Als laatste gingen we naar het bosasiel. Timucin en Emre wilden daar ook zo graag weer een keer heen, wel daar
waren we dan. De honden koekjes gevoerd, wij koekjes gegeten (honden hondekoekjes, wij COCOSMAKRONEN en
ontbijtkoek, allemaal uit Nederland, dank je wel!!!!). Daarna weer naar huis, we waren allemaal best moe. Maar het
was een geweldige dag, die niemand snel vergeet. In de laatste plaats de kinderen uit Gulsuyu niet de me maar
blijven vragen wannneer de film klaar is. We hebben de cola en de popcorn al klaar :)) . Toen ze de foto's van de
diapresentatie over de film van zichzelf op internet zagen waren ze natuurlijk door het dolle heen, helemaal dankzij
de ondertitels, ze worden in een naam genoemd met een handvol ZEER bekende Turken. We gaan een site maken
over de kinderen en de honden van Istanbul. Straks is het vakantie en dan hebben we alle tijd.

18 december.
Het begint kouder te worden en de honden beginnen weer clans te vormen. Dit is een foto die ik vorige week heb
gemaakt van een deel van de groep die hier vooral snachts rondstruind, kan je je het kabaal voorstellen als ze met
z'n allen beginnen te blaffen? En kan je begrijpen dat de mensen bang zijn?

Liefs Gul

21 december
Terwijl wij een oplossing zochten om de honden gesteriliseerd en gevoed en zo wat rustiger en vriendelijker te krijgen, waren de honden opeeens net zo plotseling verdwenen als ze gekomen zijn......vergiftigd? opgepakt? meegenomen voor sterilisatie? We hebben geen flauw idee, maar proberen het uit te zoeken. De drie honden die door Gul verzorgd worden zijn er nog wel, wat zou betekenen dat de honden niet vergiftigd zijn want dan zouden die ook dood of tenminste ziek zijn.

26 december
Wij hebben onze portie kerst gehad. Gisteren heb ik mijn vriendin uitgenodigd. Emre wilde dat zo graag want we hebben de kerstboom opgezet en dan wil hij zo graag mensen in huis hebben. Dus hadden we een tafel
klaargemaakt met een rood stuk stof, kleed erover en een groene slinger, wat kaarsjes op de tafel, lekkere dingen en overal kaarsjes in huis. En toen de gordijnen dicht want het was nog niet donker. Kerstmuziek aan toen ze binnen kwamen, ze wisten niet wat ze zagen. "wanneer is kerst
bij jullie gekomen" vroeg Emres vriend.....
Dit is de eerste keer dat ze zo met kerst in kontakt kwamen, het is ook de eerste keer dat ik echt
wat kon doen. En ik mis kerst iets minder dit jaar, het kerstgevoel krijg ik langzaam ook hier naarmate de kinderen groter worden.

Maar helaas moet Emre gewoon naar school. Vanmorgen toen we hem naar school hadden gebracht en Timucin en ik naar huis terugliepen begon het zowaar te sneeuwen. Een witte kerst haha.

De hondjes gaan nog steeds niet in het hok, de apekoppen. Zitten ze hier voor de deur te bibberen terwijl ze zo'n lekker hok hebben. Het moet hier voor het huis neergezet worden anders gaan ze er niet in denk ik.
Maar dan wordt het hok gestolen dan hebben ze nog niks. Enfin, als ze het koud genoeg krijgen gaan ze er toch wel in denk ik.