Leven in Gülsuyu/Istanbul 5 door Gul

11 januari 2007

Vandaag zijn we naar een folklore toernooi geweest van de lagere scholen en de lyceums van Maltepe. Zo leuk. Emre en zijn groep deden mee, ze waren verreweg de kleinsten. Ze kregen zowaar ook nog een beker, de derde prijs, er waren ook maar drie groepen in hun categorie :) maar dat
vertellen we er maar niet bij, ze waren zo trots. Ik heb genoten van de dansen, wat een kleurrijk land is dit toch, dit zijn van die momenten waarop ik zeg, ja, hier horen mijn kinderen. Soms krijg ik de kriebels van de tradities, soms tranen van ontroering zoals vandaag.
Ik stuur wat fotos mee, dan krijg je een idee. Schitterend, de kleding, de muziek, de dansen, ik werd helemaal meegesleept.

Het is zo akelig stil buiten, ik vind het helemaal niet leuk. Ik heb Luka en Kivircik ook niet gezien vandaag, Takkie lag hier voor het huis te slapen. Ze komen wel vaker eens niet langs, maar ik hoor verder helemaal geen honden buiten. Erturk zegt dat hij dat wel eens vaker ziet, geen hond op straat als hij thuiskomt, een andere keer een grote
groep. Misschien heeft de mist er ook wel mee te maken, het zit hier potdicht, kan het huis van de overburen niet zien.

Volgens mij opereert Tuzla hier nog steeds want ik blijf steeds andere honden zien. Niet dat die gedumpt worden door hen want ze zijn allemaal zonder oorbel. Ik denk dat ze de open plekken opvullen nadat Tuzla een razzia heeft gehouden.

Wel, ik zal blij zijn als ik vannacht wakker geblaft word, van mij mag de hele buurt wakker geblaft worden, dan weet ik in elk geval dat mijn honden er weer zijn.

De buurman hoorde ik net fluiten, had eten buiten neergelegd. Kivir en Luka kwamen niet, Takkie piepte een beetje,voelde zich alleen...... en het is zo mistig. Misschien horen ze niets door de mist? Ik doe mijn best om optimistisch te blijven.

12 januari

De dames zijn weer terug van hun zwerftocht. Vanmorgen rond half 7, we waren net op, hoorde ik ineens een bekende blaf...... en daar waren ze weer, net of er niks gebeurd was. Dit hebben ze nog nooit eerder gedaan, zo lang op stap. Tak vond het ook niet leuk, die was zo bang de hele nacht en dat stak mij weer aan, net of er iets gebeurd was, en dan zo
stil..... enfin, ze zijn er dus weer.

18 januari

even uit het raam kijken, het is zulk lekker weer. De honden slapen buiten op het gras. Een buurjongetje loopt naar ze toe, aait eerst Luka even, daarna krabbelt hij Kivircik over het hoofd die daarvan zoooooo geniet. Dan loopt hij naar de straat, gaat bij Takkie zitten en begint een gesprekje, eindigt met een aai.
Ik kon nog net een foto nemen voordat het moment voorbij was. Een foo om mij aan dat kleine moment van geluk te herinneren. Het gevoel dat ik niet op mijn garde hoef te zijn
als er een kind bij de honden komt maar rustig kan genieten van de relatie kind-hond.
Gul

2 februari

Ik begreep gisteren na het lezen van een verhaal over straathond Tarzan van Aziz Nesin (en dat moet ongeveer 20 jaar geleden geschreven zijn) hoe moeilijk het is om de mensen hier van overtuiging te laten veranderen.
Ik raad je niet aan het verhaal te lezen, het is te zielig.
Feit is dat er gewoon geen waarde aan een hond wordt toegekend.
Het helpt zo weinig om kwaad te worden op de mensen,
het wordt er van dreumes af aan, met de paplepel ingegoten.
Zoals je nu bezig bent, van bovenaf lijkt de enige oplossing. Hoe kunnen mensen van mening veranderen als ze elke keer weer op tv zien hoe de overheden met de honden omgaan........
Het “goed voorbeeld doet goed volgen” werkt hier echt.
E en buurvrouw die vorig jaar nog de honden schopte is
nu in de verdediging en ik hoor haar dingen zeggen als: “waarom gooien ze stenen, het is ook een schepping van Allah.......” en hoe ze over de honden praat, je ligt in een deuk werkelijk waar, net als of ze haar leven lang al in de bres sprong voor de beesten...

en het jongetje van 3 of 4 waar ik altijd mee bezig ben omdat hij de honden sloeg en schopte loopt als een puppie achter Timucn aan en wat mij met mijn gepraat nooit gelukt is heeft Timucin voor elkaar gekregen,samen zaten ze de honden te aaien. Ik had het opgegeven, heb alles
geprobeerd van vriendelijk, uitleggen, tot boos maar het hielp allemaal geen moer.

Ik ben trots op alles wat je bereikt, en ik ben ook blij een stukje daarvan te zijn.....

9 februari

Nog even twee leuke dingen over de hondjes. Timucin vindt het de laatste dagen zo leuk om de honden te borstelen en die heeft die taak dus over genomen. Als hij Takkie borstelt is het net of hij een paard staat te borstelen, zo'n kalf is het geworden.
En gisteren hadden de honden ruzie, Kivircik viel Luka weer eens aan, ik weet niet waarom, dat heb ik niet gezien.
Maar ik hoorde het dus ik keek uit het raam.
Allemaal kinderen wilden me om de beurt het verhaal vertellen.
Nou toen heb ik ze wat uitgelegd over rangorde bij honden Vervolgens vertelt een kindje dat hij dat in een documentaire over wolven had gezien.
Weer een ander begint over leeuwen, een heel gesprek dus terwijl ik uit het raam op de eerste verdieping hang.
Zegt een van de kids ineens tegen Kivircik terwijl hij hem vastpakt: he, wat deed jij daar, ga eens gauw je verontschuldigingen aanbieden aan Luka, zeg dat het je spijt.
Ik moest zo lachen, want dat is het klassieke verhaal dat kinderen verteld wordt als ze ruzie hebben, geef elkaar een hand en zeg sorry.
En in het turks klonk het gewoon zo absurd dat ik er nog steeds om moet lachen.

6 maart

Hoi,

Het is voorjaar, dat is duidelijk. Geen krolse katten dit jaar dankzij ons trio. Vorig jaar heb ik menige kater met een emmer water van het balkon afgejaagd waar ze tekeer gingen en alle planten omver gooiden.
Maar wel loopse teven. Arme dieren. Er is een troep van zo'n 8 mannetjes honden die elke loopse teef de stuipen op het lijf jaagt. Ze hangen eromheen en wagen om de beurt een poging. Tussendoor hevige gevechten. Takkie, Luka en Kivircik zijn de hele nacht in de weer om andere honden uit de straat te jagen en ze liggen overdag doodop te
pitten. Takkie heeft een behoorlijk gevecht geleverd, het heeft hem zijn oorbel gekost, het oor is uitgescheurd maar niet ontstoken. Luka zat gisteren onder het bloed, ze heeft een grote rat te pakken genomen en is dus even de held van de straat.
En vandaag hebben ze ergens in de kolen gezeten, VIES, helemaal zwart.
Alleen heilig boontje Kivircik is zoals altijd superschoon, ik snap niet hoe ze dat doet.

(Note webmaster We hebben de hulp van het SHKD ingeroepen om de teefjes te vangen en te steriliseren.)

7 maart

Geweldig dat ze willen helpen. Maar ik weet niet WAAR ik ze kan vinden.
Ze lopen hier soms rond en zolang ze loops waren, waren ze hier praktisch elke nacht tot smorgens vroeg maar zodra het voorbij is zijn ze allemaal weer weg. Het is hier vrij terrein, een grote lege heuvel waar ze naar hartelust kunnen rennen en vechten. En als ze nou elke nacht hier zijn, maar dat is ook niet zo. Ze lopen wel veel rond hier, maar ze slapen
overdag en zijn dan niet te vinden. En s'nachts komen ze naar buiten om eten te zoeken en daarna gan ze spelen of andere ellende :( uithalen op de heuvel en onze in straat die daar gelijk aan grenst. En dat gebeurt ook niet elke nacht, soms drie nachten achtereen dan weer een nacht niet. De enige constante factor zijn onze drie honden die trouw s'nachts alles bewaken en die overdag hier ook niet meer weg te slaan zijn.
Ik zou zo graag meer willen doen maar hoe?? De witte teef die ze laatst gedekt hebben loopt hier soms s'morgens, als ik Emre naar school breng (7 uur), rond maar
ze lijkt verdwaalt, ze 'hoort' hier niet.
Ik ga de kinderen vragen of die op school wat uit kunnen vinden. Teefjesjacht, weer eens wat anders.......

8 maart

Ik heb net met Derya, het meisje van de film, gesroken. Ze zegt dat er een hele troep honden tussen de steenhopen op de heuvel 'woont'. We gaan binnenkort kijken wat daar woont, ik neem de camera mee en dan ga ik er foto's van maken. Ze gaat ook op school aan haar klasgenootjes
etc. vragen. Waar ik echter steeds zo bang voor ben is Tuzla, als die weer beginnen met hun razzias (de laatste anderhalve maand zijn er steeds dezelfde honden in tegenstelling tot daarvoor, toen wisselde het steeds en blaften ze nachtenlang), houden ze rekening met oorbellen??

Gul

(Note webmaster Als het goed is worden honden met "oorbellen"(clips ten teken dat ze gecastreerd zijn) niet opgepakt, daarom is het ook heel belangrijk dat Takkie weer een "oorbel"krijgt.)

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2007


Uit het frame, klik hier