Leven
in Gülsuyu/Istanbul 5 door Gul
11 januari 2007
Vandaag zijn we naar een folklore
toernooi geweest van de lagere scholen en de lyceums van Maltepe. Zo leuk.
Emre en zijn groep deden mee, ze waren verreweg de kleinsten. Ze kregen
zowaar ook nog een beker, de derde prijs, er waren ook maar drie groepen
in hun categorie :) maar dat
vertellen we er maar niet bij, ze waren zo trots. Ik heb genoten van de
dansen, wat een kleurrijk land is dit toch, dit zijn van die momenten
waarop ik zeg, ja, hier horen mijn kinderen. Soms krijg ik de kriebels
van de tradities, soms tranen van ontroering zoals vandaag.
Ik stuur wat fotos mee, dan krijg je een idee. Schitterend, de kleding,
de muziek, de dansen, ik werd helemaal meegesleept.
|
|
![]() |
Het is zo akelig stil buiten,
ik vind het helemaal niet leuk. Ik heb Luka en Kivircik ook niet gezien
vandaag, Takkie lag hier voor het huis te slapen. Ze komen wel vaker eens
niet langs, maar ik hoor verder helemaal geen honden buiten. Erturk zegt
dat hij dat wel eens vaker ziet, geen hond op straat als hij thuiskomt,
een andere keer een grote
groep. Misschien heeft de mist er ook wel mee te maken, het zit hier potdicht,
kan het huis van de overburen niet zien.
Volgens mij opereert Tuzla hier nog steeds want ik blijf steeds andere
honden zien. Niet dat die gedumpt worden door hen want ze zijn allemaal
zonder oorbel. Ik denk dat ze de open plekken opvullen nadat Tuzla een
razzia heeft gehouden.
Wel, ik zal blij zijn als ik vannacht wakker geblaft word, van mij mag de hele buurt wakker geblaft worden, dan weet ik in elk geval dat mijn honden er weer zijn.
De buurman hoorde ik net fluiten,
had eten buiten neergelegd. Kivir en Luka kwamen niet, Takkie piepte een
beetje,voelde zich alleen...... en het is zo mistig. Misschien horen ze
niets door de mist? Ik doe mijn best om optimistisch te blijven.
12 januari
De dames zijn weer terug van
hun zwerftocht. Vanmorgen rond half 7, we waren net op, hoorde ik ineens
een bekende blaf...... en daar waren ze weer, net of er niks gebeurd was.
Dit hebben ze nog nooit eerder gedaan, zo lang op stap. Tak vond het ook
niet leuk, die was zo bang de hele nacht en dat stak mij weer aan, net of
er iets gebeurd was, en dan zo
stil..... enfin, ze zijn er dus weer.
18 januari
even uit het raam kijken, het
is zulk lekker weer. De honden slapen buiten op het gras. Een buurjongetje
loopt naar ze toe, aait eerst Luka even, daarna krabbelt hij Kivircik over
het hoofd die daarvan zoooooo geniet. Dan loopt hij naar de straat, gaat
bij Takkie zitten en begint een gesprekje, eindigt met een aai.
Ik kon nog net een foto nemen voordat het moment voorbij was. Een foo om
mij aan dat kleine moment van geluk te herinneren. Het gevoel dat ik niet
op mijn garde hoef te zijn
als er een kind bij de honden komt maar rustig kan genieten van de relatie
kind-hond.
Gul
2 februari
Ik begreep gisteren na het lezen
van een verhaal over straathond Tarzan van Aziz Nesin (en dat moet ongeveer
20 jaar geleden geschreven zijn) hoe moeilijk het is om de mensen hier van
overtuiging te laten veranderen.
Ik raad je niet aan het verhaal te lezen, het is te zielig.
Feit is dat er gewoon geen waarde aan een hond wordt toegekend.
Het helpt zo weinig om kwaad te worden op de mensen,
het wordt er van dreumes af aan, met de paplepel ingegoten.
Zoals je nu bezig bent, van bovenaf lijkt de enige oplossing. Hoe kunnen
mensen van mening veranderen als ze elke keer weer op tv zien hoe de overheden
met de honden omgaan........
Het “goed voorbeeld doet goed volgen” werkt hier echt.
E en buurvrouw die vorig jaar nog de honden schopte is
nu in de verdediging en ik hoor haar dingen zeggen als: “waarom gooien
ze stenen, het is ook een schepping van Allah.......” en hoe ze over
de honden praat, je ligt in een deuk werkelijk waar, net als of ze haar
leven lang al in de bres sprong voor de beesten...
en het jongetje van 3 of 4
waar ik altijd mee bezig ben omdat hij de honden sloeg en schopte loopt
als een puppie achter Timucn aan en wat mij met mijn gepraat nooit gelukt
is heeft Timucin voor elkaar gekregen,samen zaten ze de honden te aaien.
Ik had het opgegeven, heb alles
geprobeerd van vriendelijk, uitleggen, tot boos maar het hielp allemaal
geen moer.
Ik ben trots op alles wat je bereikt, en ik ben ook blij een stukje daarvan
te zijn.....
9 februari
Nog even twee leuke dingen over
de hondjes. Timucin vindt het de laatste dagen zo leuk om de honden te borstelen
en die heeft die taak dus over genomen. Als hij Takkie borstelt is het net
of hij een paard staat te borstelen, zo'n kalf is het geworden.
En gisteren hadden de honden ruzie, Kivircik viel Luka weer eens aan, ik
weet niet waarom, dat heb ik niet gezien.
Maar ik hoorde het dus ik keek uit het raam.
Allemaal kinderen wilden me om de beurt het verhaal vertellen.
Nou toen heb ik ze wat uitgelegd over rangorde bij honden Vervolgens vertelt
een kindje dat hij dat in een documentaire over wolven had gezien.
Weer een ander begint over leeuwen, een heel gesprek dus terwijl ik uit
het raam op de eerste verdieping hang.
Zegt een van de kids ineens tegen Kivircik terwijl hij hem vastpakt: he,
wat deed jij daar, ga eens gauw je verontschuldigingen aanbieden aan Luka,
zeg dat het je spijt.
Ik moest zo lachen, want dat is het klassieke verhaal dat kinderen verteld
wordt als ze ruzie hebben, geef elkaar een hand en zeg sorry.
En in het turks klonk het gewoon zo absurd dat ik er nog steeds om moet
lachen.
6 maart
Hoi,
Het is voorjaar, dat is duidelijk.
Geen krolse katten dit jaar dankzij ons trio. Vorig jaar heb ik menige kater
met een emmer water van het balkon afgejaagd waar ze tekeer gingen en alle
planten omver gooiden.
Maar wel loopse teven. Arme dieren. Er is een troep van zo'n 8 mannetjes
honden die elke loopse teef de stuipen op het lijf jaagt. Ze hangen eromheen
en wagen om de beurt een poging. Tussendoor hevige gevechten. Takkie, Luka
en Kivircik zijn de hele nacht in de weer om andere honden uit de straat
te jagen en ze liggen overdag doodop te
pitten. Takkie heeft een behoorlijk gevecht geleverd, het heeft hem zijn
oorbel gekost, het oor is uitgescheurd maar niet ontstoken. Luka zat gisteren
onder het bloed, ze heeft een grote rat te pakken genomen en is dus even
de held van de straat.
En vandaag hebben ze ergens in de kolen gezeten, VIES, helemaal zwart.
Alleen heilig boontje Kivircik is zoals altijd superschoon, ik snap niet
hoe ze dat doet.
(Note webmaster We hebben de hulp van het SHKD ingeroepen om de teefjes te vangen en te steriliseren.)
7 maart
Geweldig dat ze willen helpen.
Maar ik weet niet WAAR ik ze kan vinden.
Ze lopen hier soms rond en zolang ze loops waren, waren ze hier praktisch
elke nacht tot smorgens vroeg maar zodra het voorbij is zijn ze allemaal
weer weg. Het is hier vrij terrein, een grote lege heuvel waar ze naar hartelust
kunnen rennen en vechten. En als ze nou elke nacht hier zijn, maar dat is
ook niet zo. Ze lopen wel veel rond hier, maar ze slapen
overdag en zijn dan niet te vinden. En s'nachts komen ze naar buiten om
eten te zoeken en daarna gan ze spelen of andere ellende :( uithalen op
de heuvel en onze in straat die daar gelijk aan grenst. En dat gebeurt ook
niet elke nacht, soms drie nachten achtereen dan weer een nacht niet. De
enige constante factor zijn onze drie honden die trouw s'nachts alles bewaken
en die overdag hier ook niet meer weg te slaan zijn.
Ik zou zo graag meer willen doen maar hoe?? De witte teef die ze laatst
gedekt hebben loopt hier soms s'morgens, als ik Emre naar school breng (7
uur), rond maar
ze lijkt verdwaalt, ze 'hoort' hier niet.
Ik ga de kinderen vragen of die op school wat uit kunnen vinden. Teefjesjacht,
weer eens wat anders.......
8 maart
Ik heb net met Derya, het meisje
van de film, gesroken. Ze zegt dat er een hele troep honden tussen de steenhopen
op de heuvel 'woont'. We gaan binnenkort kijken wat daar woont, ik neem
de camera mee en dan ga ik er foto's van maken. Ze gaat ook op school aan
haar klasgenootjes
etc. vragen. Waar ik echter steeds zo bang voor ben is Tuzla, als die weer
beginnen met hun razzias (de laatste anderhalve maand zijn er steeds dezelfde
honden in tegenstelling tot daarvoor, toen wisselde het steeds en blaften
ze nachtenlang), houden ze rekening met oorbellen??
Gul
(Note webmaster Als het goed is worden honden met "oorbellen"(clips ten teken dat ze gecastreerd zijn) niet opgepakt, daarom is het ook heel belangrijk dat Takkie weer een "oorbel"krijgt.)
©Stichting
ActieZwerfhonden 2003-2007