Leven in Gülsuyu/Istanbul 7 door Gul

14 april
Gisteravond laat toen Erturk thuis kwam lag er een hondje in onze kolendoos. 90% zeker dat iemand het daar gedropt heeft. Vanmorgen lag het er nog steeds, ik heb het wat eten gegeven. Het is een vel over been beestje, zo'n 8 weken oud denk ik. Nu zijn E en ik in tweestrijd.
We kunnen het hondje niet hier houden, de buren accepteren het nooit en te nimmer en de andere twee maten hier beneden, Takkie vooral, ook niet.
Kivircik houdt ook niet van vreemden. Ik durf het hondje niet eens mee n aar buiten te nemen bang dat Tak het aanvalt. Het kan hier dus niet blijven. Maar we kunnen het ook niet over ons hart verkrijgen om het ergens te dumpen, of het gaat dood van de honger, het is te zwak, of de andere honden bijten het dood, of kinderen vinden het en doen
er weet ik niet wat mee.

15 april
Ik heb ondertussen ook op mijn blog over de onverwachte gast geschreven die overigens nog steeds in de doos naast de deur ligt. Maakt ook absoluut geen aanstalten om weg te gaan, vindt het hier veel te lekker, bed and breakfast wat wil je nog meer......
Had problemen met de buren vanavond, er wordt "lichte druk" op me uitgeoefend. Monster had op de trap gepoept, gelukkig op onze trap, niet op de gemeenschappelijke. Maar het werd natuurlijk niet positief opgenomen, heb ik ook begrip voor, het is niet echt lekker en ik heb het snel opgeruimd.
Erturk gaat hem vanavond laat uitzetten, we hebben geen andere keuze, ik zet de verblijfsvergunning van Tak, Luka en Kiv op het spel als ik het hier langer laat.. Het heeft in elk geval 2 dagen fatsoenlijk eten gehad en kan er weer even tegen. Ziet er niet ziek uit, wel ondervoed. Ik hoop
dat het op dezelfde plek blijft zodat we eten kunnen brengen.
Ik denk dat dat de enige oplossing is. Vandaag nog even goed eten geven zodat het aansterkt en dan ergens uitzetten waar ik het eventueel voer kan geven. Hoe langer ik er over nadenk hoe beter het me lijkt. Hij hoort niet achter tralies. Blij dat iemand het hier gebracht heeft zodat het even op krachten kan komen.

16 april
Tegen de avond gingen we eten brengen naar onze kleine hondevriend. E had vanmorgen een uur met het dier omgelopen voordat hij een plekje had gevonden, het werd uiteindelijk de heuvel tegenover ons huis. Helemaal achteraan, bij oude containers. Terwijl ik met de kinderen liep te zoeken om de doos werden we door een man aangesproken. Of we iets zochten. Ik vertelde het verhaal van onze hond. Ineens zag Emre de doos. De hond lag er nog lekker in. De man hielp ons een plek te bouwen voor de nacht in een oud gekanteld hok. Als ik morgenvroeg de hond eten kwam brengen moest ik vooral even langskomen voor een kop thee. Mijn kennissenkring breidt zich uit. Mijn hondebaan ook.... Cappuchino (God wat een naam, vragen of ze geherdoopt kan worden, het is zo akelig typen) red het hier hoop ik, het is ook wat om het levenslang te geven, want zo zie ik de honden in het asiel toch als je het niet erg vind..

17 april
Murat belde me op maandag dat Kivir dinsdag weer thuis zou komen. Ik vroeg hem over het oormerk maar hij zei dat ze dat hier niet konden doen, het zou teveel pijn doen. Toen ik zei dat ik bang was dat hij dan werd opgepakt zei hij dat ik hem een halsband om moest doen, dan werd ie
niet meegenomen. Vlooiendruppels en wormpillen heb ik gekregen, ik moet dus alleen nog even vragen of Kivir al behandeld is.

19 april
Het gaat goed met de pup op de heuvel. Vanavond toen ik haar eten ging brengen sprong ze als een konijn door het gras....we hebben haar omgedoopt in Kruimel.

 

25 april

Ga daarnet het hondje voeren, is het hok waar hij in zat weg.....
Komen we dichterbij, hebben ze gelukkig zijn doos onder een container gezet.
Maar......... er is iets met haar voorpoot, hij is krom. Ze hinkelde wat om en probeerde ook achter ons aan te strompelen.
Met een huilend hart ben ik naar huis gerend. Ik kan niets voor haar doen, ze kan hier nergens blijven. Ik voel me zo kl.... Kan er iets gedaan worden??

(Webmaster: na overleg met Murat Bekhan, is Omer dierenarts van het SHKD die toevallig enigszins in de buurt was, bij Kruimel gaan kijken).

Kruimel heeft rachitis, pootje heeft waarschijnlijk ergens tussen gezeten en het had vanmorgen waarschijnlijk kramp. Het is gelukkig niet gebroken. Mazzelaar kruimel heeft vlooiendruppels en twee inentingen gehad, een voor de vacht en een voor parasieten. Ze is dus even vlo en parasiet vrij.
Degene die bij haar kwam kijken was dierenarts.
De man van de autowasserij tegenover Kruimel is ook gek met haar, zij passen een beetje op haar.

Je moet haar zien, het is een echt vechtertje, een doorzetter en ontzettend lief.
Nu nog weer een verblijf voor haar zien te vinden. Ik had het hok van SHKD in het hoofd maar die heeft iemand uit de (omheinde) tuin gestolen, kan het nog brutaler! Het was geen strenge winter en onze monsters vertikten het
om in het hok te liggen.
Maar er ligt daar genoeg afval, gipsplaten e.d., daar timmer ik samen met de kids een schuilplek van.

27 april

Kom net bij Cappy alias Kruimel vandaan, heb wat fotos gemaakt van haar poot, kan je zien hoe krom hij staat, maar het was nog erger, ze kon er helemaal niet op staan en kreupelde. De dierenarts zei dat dat waarschijnlijk
kramp was geweest en als ik erover nadenk leek het inderdaad op hoe spastische mensen de armen kunnen hebben, zo helemaal onnatuurlijk naar binnen gedraaid. Een man daar was net Cappy aan het aaien, ze hebben nog een
hond en die beschermd onze kleine een beetje.
We gaan dit weekend hopelijk een hok in elkaar flanzen.

webmaster: rachitis wordt veroorzaakt door een gebrek aan calcium en vitamine D....Gül doet alles om onze Kruimel aan te laten sterken.....

Gül: Ja en ik probeer haar door het voeren van bonen, kikkererwten, eieren en broccoli extra
calcium te geven, geen brood maar bulgur rijst. Als ik bij een dierenarts langskom zou ik eventueel calcium kunnen kopen. O ja, en kefir, dat is een geweldige calciumbron en yoghurt en voor de extra's knoflook en brewers yeast. Kortom ik ben druk aan het kokkerellen.

Ze ziet er al een stuk beter uit, je kan de ribben in elk geval niet meer tellen en ze is Speels....

28 april

Stilletjes aan wordt Gül net een verpeegster......is de toestand met Kruimel onder controle, loopt Takkie weer te manken....

Deze foto maakt me, ondanks dat het natuurlijk vervelend is dat Takkie last van zijn poot heeft, zo ontzettend blij; wie had een jaar geleden ooit kunnen denken dat de kinderen en honden in Gülsuyu zo samen zouden leven.......

28 april

Takkie heeft zijn voetkussen van de voorpoot gescheurd, een stuk van zo'n 1 tot 2 vierkante centimeter, het hangt er als een dikke vel bij.
Takkie loopt niet op de poot. Het is net gebeurd, de wond is nog nat.
Hij heeft duidelijk pijn.

Patient ligt met verpakte poot te slapen. Had een heel bekijks, alle kinderen stonden er sneu omheen. Hij heeft echt pijn en zelfs kivircik is gedeprimeerd. Ze probeerde steeds Takkie te likken, we moesten haar steeds wegduwen want ze wilde steeds zijn piemel likken omdat die wat onstoken lijkt te zijn. Lijkt me niet echt het beeld waar de buurt op zit te wachten......

2 mei

Tak zijn poot is niet beter. De wond lijkt dicht, maar de poot is nu duidelijk dikker en hij loopt er ook niet op en likt
er constant aan. Ik denk eraan om een dierenarts in Maltepe te bellen en te vragen of hij korting kan geven op straathonden...... en dan zien of ik ergens vervoer kan krijgen want Tak loopt natuurlijk niet zo ver met drie poten. Het is regenachtig weer. Tak lag lekker in de regen en is
dus vies en stinkt! Wie wil er zo'n kalf in de auto......

Ik kan hem overigens niet in de soda krijgen, hij kliert en
doet en duwt met zijn kont en hij kan niet op die poot staan dus de andere poot optrekken is martelen. Hij prutst net zolang tot hij er vandoor is of de bak met soda omgekieperd heeft.... wat een patient.

later die dag

Ik kan niemand vinden met een auto bah, en het regent pijpestelen, taxi accepteert geen nat kalf helaas..... Tak slaapt voor de deur. Hij is wel levendig, rent als een idioot op 3 poten achter auto's aan, dat deed ie afgelopen zaterdag niet. Is ook niet zo zielig meer en likt niet meer zoveel, maar toch.....

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2007

Uit het frame, klik hier