Zwerfhonden in Gülsuyu

Leven in Gülsuyu/Istanbul 8 door Gul

Mei

Ik krijg zometeen een dierenarts uit maltepe hier. heb een gevonden bij Emres school.
Ik kon helaas geen vervoer voor Tak vinden.
Maar eens kijken wat deze arts gaat doen.
Ik heb hem het adres van de ActieZwerfhonden site gegeven en gezegd dat hij het item Gulsuyu even moet lezen, dat ik een dierenarts hier nodig heb voor zulke
gevallen en dat ik iemand zoek die voor een gereduceerd bedrag wil helpen.
Toen hij hoorde dat het over zwerfhonden ging zij hij meteen dat hij 20 lira van de prijs af zou doen, dus 40 i.p.v. 60 YTL. Als ze van het SHKD vanuit Kermerburgaz komen dan zijn ze dat al wel aan benzine kwijt......

Later die dag:

Oke, hartstikke aardige kerel. Is ook meegeweest naar Kruimel, wilde die zien i.v.m. rachitis. Hij heeft Kruimel nog een injectie gegeven.
Takki heeft ook een shot antibiotica gekregen; zijn voet was best flink ontstoken. Wilde echt maar 40 lira, en mocht er iets zijn dan moest ik hem maar bellen; hij wilde altijd helpen. Een maatje erbij dus.
Ik heb ook nog pillen voor Takkie gekocht, moet hij nog 4 dagen hebben.
T oen ik vertelde dat ik de poot verbonden had moest hij een beetje glimlachen.
Voor huisdieren is dat inderdaad goed maar voor straathonden kan het beter open blijven want ze zitten overal in met die poot.

De dierenarts was ook onder de indruk van de manier
waarop de kinderen met de honden omgingen en over het feit dat de volwassenen kwamen kijken.... ik heb hem nogmaals gezegd om ActieZwerfhonden te lezen en
het zou fijn zijn als Tekno Vetriner Klinigi als helpende hand genoemd werd in het Gulsuyu verhaal.De dierenarts heet Gurkan Korkut.

15 mei

Gul schreef ons dat Kivir hoe langer hoe waakser wordt, tegen het griezelige aan. Dat plaatst ons voor een groot dilemma; Kivir "herplaatsen"en toegeven dat niet iedere hond makkelijk is, haar laten blijven en hiermee de angst van de mensen negeren (mogelijk met het gevolg dat de bevolking weer anti hond wordt).
We zijn dus aan het zoeken naar redenen voor Kivir's gedrag en mogelijkheden om dit bij te sturen.

Gul:

Je had het over eten en ineens schoot me wat te binnen: het lijkt alsof het altijd na het eten is. Voor het eten zijn ze vaak loom en lui maar als ze eenmaal gegeten hebben worden ze aktief. Dus ga ik ze nu eten geven na zonsondergang. Als de straat eenmaal zonder kinderen is dan zijn ze misschien wat minder protectief of hoe dat ook maar genoemd moet worden.

Ik heb net Kruimel eten gegeven. Ze wordt lekker rond en groeit
als kool. Ik wil graag een foto van haar maken maar ze is zo
ontzettend beweeglijk.
Ik dacht dat ze een ondermaats hondje was maar ze zal denk ik middelmaat worden.
De poten zien er goed uit, niet meer zo akelig krom.
En elke avond kinderen mee als we gaan voeren.
Kruimel zit
op de top van de heuvel naar ons uit te kijken, zo schattig. De kinderen willen Kruimel natuurlijk ook hierheen halen maar dat mag niet van mij.
Ze voelt zich thuis op de heuvel, laat haar daar maar lekker blijven. De mannen daar voeren haar soms ook en spelen met haar, ze noemen haar ook weer anders, ben ik even vergeten.
Ik had een paar dagen problemen met de andere grote hond daar die Kruimel normaal dus best accepteert totdat ik met eten kom. Begint dat arme beest ook te kwispelen als hij mij ziet, doet althans een poging toe, het is een beetje een depressieve
hond. Maar pakt wel mooi het eten van Kruimel af en slobbert alles op.
De mannen daar zeiden ach, geef die andere (grote) hond dan ook wat. Ja het zal nog mooier worden, nog maar een erbij. Het is hun hond en ze geven het beest best wel eten maar dat van mij is gewoon lekkerder, ja, speciaal klaargemaakt met liefde, hondenrestaurant ha ha.

Poot van Takkie is ook overigens weer helemaal beter, het is weer de oude wiebelkont.

22 mei

Goeiemorgen!

Hoe gaat het ermee? Hier hebben we lekker regen, het regende de hele nacht. Vandaag heeft Emre een folkorevoorstelling op school dus ik hoop nu dat het eventjes ophoudt met regenen, daarna mag het gaan
stortregenen....

De kinderen van de buurt waren met Takkie
aan het spelen toen er een vrouw voorbij kwam en die vond
de honden zo lief dat ze een pak knakworstjes uit haar tas haalde en aan de
kinderen gaf; moesten ze maar aan de honden voeren. Die hadden dus een feestmaal en de kinderen vonden het ook prachtig.

Ach Linda, als je weer in Istanbul bent moet je echt hier komen, ik weet zeker dat je ogen niet droog blijven. Als je ziet hoe geweldig de kinderen met de honden
omgaan, het gekwispel van onze maatjes als ze met hen samen zijn. Ze zijn ook dol op Kruimel en ik heb regelmatig een sleep kinderen achter me aan als ik haar eten ga geven. Ik wil overigens graag een foto van Kruimel maken, ze ziet er zo geweldig uit, maar ze zit geen tel stil, het kwispelt en springt en draait en doet.

Ha, en sinds ik de honden weer na zonsondergang eten geef is het agressieve gedrag van Kivir ook weg. Ik gaf ze altijd bij zonsondergang eten maar sinds Kruimel gaf ik ze veel vroeger omdat ik ook naar Kruimel moest en ze steeds achter me aan hobbelden, althans Takkie. Ik wil niet
te laat richting Kruimel gaan want er zit nogal wat gespuis op de heuvel s'avonds, dat is niet vertrouwd.
Maar onze makkers hebben ondertussen geleerd dat als ik HAYIR (nee) zeg dat ze dan niet meer meegaan en
verdrietig ons na gaan zitten staren... dus ik kan nu rustig eerder naar Kruimel gaan en onze makkers later eten geven.

Groetjes Gul

24 mei

Ander verhaal. Twee uren geleden horen we ineens een hondegepiep. Ik kijken, zag Kivir en Takki nieuwsgierig onder de auto die hier bij de deur staat kijken, de auto waar ze altijd onder liggen te slapen. Daarna gingen ze weer loom in de zon liggen. Even later weer piepen maar ik kon
niets zien. De kinderen riepen me en ik ging even naar binnen. Vijf minuten later weer piepen. Ik weer naar buiten kijken, zit Luka zo raar met haar hoofd te schudden. Wij naar beneden rennen. Ze lag met een oor plat op haar poot. Na en tijdje kwam ze overeind en ging tegenover me zitten, heel zielig gezicht, het pijnlijke deel naar me toe gericht van: kijk, help me het doet zeer. Ik raakte heel voorzichtig haar oor aan en ze gilde het uit. Meteen de dierenarts maar gebeld, ze hield haar hoofd ook zo vreemd scheef. Dierenarts was er met vijf minuten. Kon niets zichtbaars
vinden, wmaar het leek we of er iets in haar oor zat, dat kon het beruchte graszaad zijn wat hier momenteel volop aanwezig is. Omdat hij verder niets kon vinden heeft hij een injectie gegeven met antibiotica en een pijnstiller. Ze lag op een gegeven moment met de kop te trillen, het leek zo akelig. Maar nu is ze rustig, de pijnstiller werkt. Ze kwispelde net zowaar weer even met haar staart.
Met twee dagen geven we rapport, is er geen verbetering dan gaat hij met een apparaat in haar oor kijken
wat er aan de hand is. Het kan ook zijn dat ze een tik van een auto heeft gehad omdat ze altijd zo achter de autos aanrennen.....

Nog even een nabericht wat mij zo blij maakte.... Weet je nog de foto van Ivan die hij tijdens de filmoperatie van die oude man hier had gemaakt, die met de stok omhoog stond te schreeuwen tegen ons? En dat ik niet wilde dat ze hem filmden? Hij kwam even nadat de dierenarts weg was
naar ons toe lopen (Erturk was er ook bij), en vroeg wat er aan de hand was. Erturk vertelde dat ze misschien was aangereden door een auto of zo. Hij ging toen door zijn knieen bij haar zitten. Ach die arme hond, ja het is ook een levend wezen, kan ook veel pijn hebben, arme beest.
Ik stond Versteld met een hoofdletter! Het bewijs voor mij dat ik op de goede weg ben. Ik heb hem nooit geconfronteerd, geen boze woorden tegen hem gesproken, noch boze blikken. Geholpen toen ze hulp nodig hadden. En
zo blij en dankbaar dat ik kan zien dat mijn pogingen om zelf de verandering te zijn die ik in de wereld wil zien van Ghandi werkt!!

Onrtoerd,

Gul

26 mei

Hallo,

Amre Luka voelde zich niks lekker vanmorgen toen we de deur uitstapten voor Emres folkloreles. Huilen, piepen, mij om hulp smeken met die mooie ogen van haar, zere oor laten zien.
Ik ben dus gelijk naar de dierenarts gegaan na de les. Hij zei dat hij nu toch moest kijken naar het oor. Dus Luka verdoofd, en wat kwam er uit haar oor........ graszaad. Het andere oor ook gecontroleerd en verdorie, daar zat het ooko al in, al was die "vers" er zat nog geen ontsteking omheen. Luka ligt nu aan de lijn bij te komen.
De andere 2 zijn gewassen. Kivircik stonk zo verschrikkelijk, ze leek wel een wandelende mesthoop. Wat een feest voor de buurt, alle kinderen eromheen. Kivircik liet zich, zo mak als een lammetje, wassen. Tak was een ander verhaal. Hij was eerst al bang voor de halsband. Ik probeerde het met een touw aan de halsband maar daar werd hij helemaal wild van. Bij het laatste spoelwater heb ik een goedje van de dierenarts gedaan voor teken.
Vanavond geef ik ook Kruimel een bad ermee. Vooral Kiv en Kruimel zitten steeds onder de teken. Kiv heeft 2 dagen geleden druppels gehad, die van Kruimel zijn een maand geleden. Vanaf nu ga ik dus maar eenmaal per
maand wassen en dat spul in het laatste spoelwater, dat zou goed werken volgens dierenarts die ook wel een injectie wilde geven tegen teken maar zei dat dat goedje net zo goed werkt. En voor het wassen hebben we
natuurrrrlijk onze eigen fabrikaat zeep gebruikt!

Emre was fotograaf, fotos zijn dus ook op emrehoogte genomen :-) ik stuur de fotos straks nog op, ga nu eerst even in bad, ben nog viezer geworden dan de honden.....

26 mei later

Luka is nu weer helemaal de oude en zo blij!! Ik kan die dierenarts wel zoenen haha.

27 mei
Lieve Linda

Ik stond vanavond nog even beneden met de buurvrouw te praten nadat ik de honden eten had gegeven. Nadat ze hun eten ophadden kwamen de honden er ook bijstaan.
Ineens gingen ze toch weer tekeer tegen een man. Ik ging eerst naar de man toe, hield hem vriendelijk vast bij zijn arm, zei goed volk (alsof ze dat begrijpen maar ik wist even niet wat te bedenken) maar het hielp niets. Toen heb ik de mangevraagd of hij achter het net van de speeltuin wilde blijven wachten tot ik de honden achter het hek van ons huis had. Maar hij kwam er elke keer weer uit en dan gingen de honden weer tekeer. Drie honden die uit volle borst
blaffen, dat wekt natuurlijk belangstelling...... Ik had op een gegeven moment Takkie en Kivir in het nekvel vast en ze vervolgens op de grond gedrukt en hoopte het beste. Maar Tak ontsnapte na een tijdje en de man was natuurlijk pas
halverwege de straat. Kiv hield ik ook niet meer. Toen kwam de buurjongen naar buiten rennen en schopte en sloeg en ik hield Kivir en toen kon hij voorbij. Natuurlijk vol negativiteit, hoe kon ik die honden loslaten, ik was gek etc.. Kon ik ook wel begrijpen, het is niet niks om door drie honden omsingeld te worden.
Ik liep echter trillend naar huis. Ik kan dit niet langer aan, nog een keer een dergelijk voorval en Kivir moet weg, hoe lief ze ook is. Het kan niet Linda, de andere mensen die
voorbij liepen en het zagen schrokken ook heel erg en waren ook bang al deden de honden hen hlelemaal niets.
Het is zo raar dat ze de ene man geen blik waardig keuren en tegen een ander zo uitvallen, ik snap er echt helemaal niets van.
Maar het was weer na het eten en ik was beneden, ik kan dat dus helemaal niet meer doen. Pffff En wat blijkt, die man blijkt een hartpatient te zijn, wat als hij een hartaanval had gekregen........

Een zuchtende en verdrietige Gul

webmaster: Ik heb Gul aangeraden de honden alle 3 's avonds vast te leggen, of het tegen het blaffen helpt weet ik niet, maar ongelukken zijn dan in ieder geval uitgesloten.

Uit het frame, klik hier