snoopy

Snoopy

De Kater Yuma heeft zich opgegeven als vriend van Snoopy evenals Johanne

Dit is het verhaal van Angel, Snoopy en Brother:

In Florya, een mooi gedeelte van Istanbul, stond eens een huisje dat eerlijk gezegd die naam niet eens verdiende, het was meer een schuilplaats. Het stond aan de rand van de wijk in het open veld tegenover een voetbalveld. Het huisje was gemaakt van hout en zeildoeken. De vloer bestond uit blubber met daar overheen wat oude kleden en zeilen. Hier woonde een man met zijn vrouw en 3 kinderen. Ze hadden een hond die Fleur heette. In die tijd trok ik er gewoonlijk ’s avonds op uit om de honden in dat gebied te voeren.

En natuurlijk ging ik ook altijd even langs Fleur. Soms was de familie nog op en dan vroegen ze me een kopje thee met hen mee te drinken terwijl we over van alles en nog wat praatten.
Op een avond was ik wat vroeger dan gewoonlijk en waren de kinderen nog buiten aan het spelen.
In de buurt van het huisje was een hutje, gemaakt door een imker die daar zijn bijenkorven had. Eens in de zoveel tijd kwam de imker daar langs, maar meestal stond het hutje gewoon leeg. Nu kwam er echter geluid uit het hutje en dus gingen we kijken wat er aan de hand was.

Ik vond 3 hele kleine, ondervoed,pups van ongeveer een maand oud, schreeuwend van de honger. De kinderen zeiden dat ze voor de puppies zorgden en smeekte me het alsjeblieft niet aan hun moeder te vertellen. Het bleek dat ze de pups alleen wat brood konden geven.
In had nog een beetje rijst over van het eten dat ik de andere zwerfhonden gegeven had en de puppies vielen er echt op aan. Ik zal het beeld van die hongerige, op de rijst aanvallende pups die veel te snel wilden eten nooit vergeten. De rijst bleef in hun bekkies zitten, ze kauwden met moeite en jankten te gelijkertijd.

U kunt zich voorstellen waar ze die avond sliepen; in mijn huis.
Van een vriend kreeg ik de volgende dag een grote kartonnen doos en daar leefden de pups een aantal weken in.
Angel was het enige vrouwtje en ze was een “beauty”. Snoopy was de grootste en de leider van de drie, hij was als pup al dominant en hij was jaloers op Angel. Brother was de meest timide van de drie.
Tot ze na een paar maanden volledig geënt waren en klaar waren om naar het asiel te gaan, woonden ze bij mij.
Ze gingen eerst naar het asiel van Atakoy, daarna hebben ze 2 jaar in het S.H.K.D. in Gokturk gewoond en nu leven Angel en Snoopy in het bos-asiel en is Brother weer terug naar Atakoy.
Heel opvallend is het dat de dominante Snoopy nu een van de meest timide honden van zijn roedel is. Angel ziet er een beetje breekbaar uit maar het gaat goed met haar en sinds ze in het bos-asiel zit is ze al wat aangekomen. Het rennen in de buitenlucht van het bos-asiel heeft er voor gezorgd dat haar lichaam zich wat ontwikkeld heeft.

Klik hier om terug naar de hoofdpagina 'honden vonden vrienden' te gaan