Joy

Hier dan een stukje over Joy, mijn lieve kleine dappere meisje;


Joy kwam in het najaar van 2004 bij ons wonen.
Ik wilde graag een hondje uit het buitenland helpen, en kwam via een stichting die buitenlandse honden helpt, bij Joy terecht.
Zij is uit Turkije gehaald waar zij samen met haar moeder en haar broertjes en zusjes mishandeld en verwaarloosd werd gevonden.
Toen ik haar voor de 1e keer zag, was ik meteen verkocht!
Zo'n klein puppenkindje, maar o zo bang, ze liep alleen maar achter haar moeder aan en wilde eigenlijk niet zoveel van mensen weten.

Ik mocht haar na een paar weken halen, maar wist eigenlijk niet zo goed wat me te wachten stond.
Joy was echt overal bang voor ; verkeer, de stofzuiger/ tv/ radio/ andere honden/ alle mensen en vooral kinderen.
Ze vond echt niets leuk, behalve haar grote broer 'Tiesto' een kruising Cane corso die haar ook echt meteen in bescherming nam.
Na een paar weken bijkomen en wennen aan het huis, de andere honden in huis en aan mij, zijn we wat meer uitdagingen gaan opzoeken.
Zo ging ze een keer mee naar mijn werk (ik werk met kinderen), we gingen naar het winkelcentrum, bij verschillende mensen op bezoek en we begonnen met onze puppy cursus.

En daar is het allemaal begonnen!
De 1e maanden wilde ze de auto niet uit, vond het veld, de andere druk blaffende honden eng, doodeng!
Maar thuis oefenden we met de opdrachten die we kregen en ik kwam er al snel achter dat ze ontzettend slim was en vaak
binnen een dag een oefening door had.
Op de cursus werd ze daar uitgebreid voor beloond, ook door de trainers waardoor haar zelfvertrouwen en vertrouwen naar vreemde mensen groeide en groeide.
Na de puppycursus gingen we door naar de basiscursis gehoorzaamheid, deze haalde ze met gemak ondanks dat het die dag flink vroor en er een behoorlijk laagje sneeuw lag.


Ik had er veel vertrouwen in dat we nog verder zouden kunnen komen en we begonnen enthousiast aan het GGB, ook dit diploma hadden we binnen no-time op zak en zo stroomden we door naar het GG1.
Thuis gingen we rustig verder met de nieuwe oefeningen, maar op het veld kreeg ze ook steeds meer plezier en begroette zelfs een aantal honden uit onze groep!
Binnen een jaar slaagden we ook voor het GG1 en inmiddels trainen we met veel plezier in het GG2 wat ook erg goed gaat!

Dankzij Joy weet ik nu dat je met iedere hond, wat ze ook meegemaakt hebben, met heel veel geduld en enthousiasme een heel eind kunt komen.
Zij heeft voor mij bewezen dat het ontzettend belangrijk is dat je een goede band met je hond opbouwt, pas dan kun je samen de hele wereld aan!

Heel veel groetjes Laura en een pootje van Joy!

uit het frame klik hier

 

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2008