Laatste nieuws

Op deze plek zullen wij u steeds op de hoogte houden van de laatste ontwikkelingen m.b.t. ActieZwerfhonden en omtrent dierenleed en dierenbeschermingswerk in Turkije.

dia show

Op 5 oktober j.l. was ons PromoTeam aanwezig op de Udense hondendagen.

Het weer was slecht en zo ook de opkomst. Desalniettemin was het een gezellige dag!

Expositie

Vrijwilligster Yolanda heeft in de gemeentelijke bibliotheek in Nieuwegein een expositie over de Stichting in gericht. Het ziet er leuk uit en is zeer informatief.

Mocht u interesse hebben in onze expositie laat stuur dan even een e mail.

De Rasloze Hondendag

Op 6 september werd voor de 5de achtereenvolgende keer de rasloze hondendag georganiseerd en ActieZwerfhonden was er bij.

De organisatie was piekfijn in orde maar jammer genoeg viel de verkoop wat tegen.

Wel hebben we ons verhaal kunnen doen en hopelijk weer wat mensen bewust kunnen maken van de zwerfhondenproblematiek.

Desalniettemin hebben we een leuke dag gehad!

De Buitenlandse Hondendag

Afgelopen zondag voor het eerst een buitenlandse hondendag georganiseerd en wel in Zaandam.

Natuurlijk was ActieZwerfhonden ook van de partij.

Volgens onze dames was het een leuk; goed georganiseerde, gezellige dag.

Behalve dat er weer wat artikelen verkocht zijn en we dus weer wat extra geld voor de honden hebben, zijn er ook flink wat lege cartirdges ingeleverd; bedankt!

Laten we hopen dat de dag volgend jaar een vervolg krijgt.

Margriets Betere Wereld.

Zoals u al eerder kon lezen is Linda Taal gekozen als Wereld Vrouw van het Margriet project Margriets Betere Wereld.

Naast een, nog te ontvangen, bedrag van 1500euro voor ActieZwerfhonden betekent dit ook dat zij aan de lezers voorgesteld zal worden in Margriet nr. 37 van 5 september en dat zij een jaar lang op de Margriet website te volgen zal zijn middels een digitaal dagboek.

Neem een kijkje en meld u aan als vriend(in) en werk zo mee aan het bekender maken van Stichting ActieZwerfhonden.

Campagne van PETA Duitsland voor zwerfhonden in Turkije

http://www.peta.de/verschiedenes/das_
traurige_leben_der_herrenlosen.1795.html

Het droeve leven van de zwerfhonden in Turkije

Enkele dagen in Istanbul laten het trieste leven van alledag van duizenden honden als volgt samenvatten: in de regio Istanbul zullen naar schatting zo’n 200.000 honden leven, voor de meesten van hun is het elke dag weer een gevecht om te overleven!
De overheden blijken zich tot taak gesteld te hebben het grootste deel van deze ongewenste medeschepselen uit het zicht te werken. Maar dat valt niet mee –ook in het centrum van Istanbul leven, meestal in kleine groepjes, nog steeds zwerfhonden. Rijdt men echter naar de buitenwijken van Istanbul en dan met name in de onbewoonde gebieden – bijvoorbeeld bosgebieden – dan zijn deze vol met honden die voortdurend, meestal tevergeefs, op zoek zijn naar iets eetbaars zijn.

Honden verhongeren in de bossen

Een triest voorbeeld voor het dumpen van honden in zulke, voor het overleven van de honden helemaal ongeschikte streken, is de wijk Beykoz, of beter het bos daar. Ver van elke beschaving zijn de straten vol met honden, die hier met tientallen of zelfs met honderden tegelijk gedumpt zijn. Men komt ontelbare zieke, gewonde en uitgehongerde honden tegen, waarvan enkele nog de kracht hebben om achter een passerende auto aan te lopen hopend iets te eten te krijgen. Men komt moederdieren met hun pups tegen zowel als jonge en volwassen honden, die in roedelverband of alleen in de bos van Beykoz ronddwalen.

Klik op het beeld voor vergroting

Het dierenasiel in Beykoz

Al weken geleden heeft het dierenasiel van de wijk Beykoz in Istanbul de voorpagina’s gehaald, nadat twee geëngageerde dierenbeschermsters, die tot dan toe het management over het asiel hadden, de toegang geweigerd werd. Van nu af aan zijn de dieren overgeleverd aan de willekeur van de gemeente. Tijdens de bezichtiging van het dierenasiel door PETA Duitsland is het volgende gedocumenteerd: honden zitten er met kettingen aan hokken, andere leidden hun triest leven in afzondering in 2 x 2 meter betonnen hokken. Het verblijf van de honden, die in kleine groepen worden gehouden, waren merendeels erg vies. De fysieke en psychische toestand van de dieren was herkenbaar dramatisch. Het laatste uitte zich in depressieve tot gelaten houding of door dwangmatig heen en weer lopen of heen en weer wippen of aanhoudende blaffen ( tot totale heesheid leidend ) en het tegen de muren van hun gevangenis opvliegen. In het meest humane deel van het asiel - een omheind stuk bos – waar nog enkele weken tevoren de honden in kleine groepen weer konden genezen op een natuurlijke schaduwrijke bodem, is geen enkele hond meer te vinden. Waar de dieren zijn is onbekend, de dierenbeschermers vermoeden dat de honden voor de zoveelste keer in de bossen rond Beykoz en niet in hun vertrouwde omgeving gedumpt zijn.

Wreed en contraproductief

Istanbul heeft tot nu toe niet begrepen dat het dumpen in afgelegen gebieden niet alleen wreed maar ook absoluut contraproductief is. Er liggen tientallen berichten ter tafel – vooral het bericht van de WHO ( world health organisation ) - die dit bewijzen
Volgens WHO, Guideline for Dog Population Management, Geneva 1990, pagina 9: “Ieder reductie van de dichtheid van de populatie door sterfte werd met spoed door betere voortplanting en een hogere overleving gecompenseerd. Met andere woorden: worden honden aan een plaats verwijderd, verhoogt dit de levensverwachting voor de rest van de honden, omdat de hulpbronnen voor hen groter zijn en zij deze niet moeten delen met andere honden.”

Istanbul moet voor Turkije voorbeelden stellen voor dierenbescherming

Van een moderne stad, die zich gereedmaakt in het jaar 2010 de titel Culturele hoofdstad van Europa 2010 “ te dragen, verwachten wij ethische omgang met dieren! Wij roepen alle voor de ellende van de dieren verantwoordelijke personen op zich uiteindelijk de ernst der problematiek van de dierenbescherming in Istanbul te aan vaarden! Istanbul moet – niet in de laatste plaats vanwege het belang in de nationale context – voorbeelden stellen voor dierenbescherming die in geheel Turkije moeten gelden!

PETA Duitsland e.V. eist daarom:

- consequent ten uitvoer brengen van het Neuter & Release progamma in geheel Istanbul. Alleen een consequent uitgevoerde geboorte controle en het terug brengen van de dieren in hun vertrouwde gebied kan de populatie blijvend verminderen.

- centralisatie van het werk van de dierenbescherming, d.w.z. centrale besturing, controle en evaluatie. De oplossing zijn privé ondernemingen – gefinanceerd door steden en gemeenten – die door locale groepen dierenbeschermers tot de humane omgang met dieren worden opgeleid ( voorzichtig vangen, medische verzorging en terug plaatsen in vertrouwd gebied ). Alleen zo kan gewaarborgd worden dat het programma diergericht kan worden doorgevoerd en “vruchten afwerpt”.

- dierenasielen die als dodingsstations worden geleid ( bijv. Beykoz ) dienen veranderd te worden in revalidatie centra waar dieren slechts een maximale aantal dagen zullen verblijven( de tijd van het Neuter & Release programma ).

- dieren, die om een bepaalde reden niet in hun vertrouwde gebied terug geplaatst kunnen worden zoals dieren uit “dodingsstations” ( een lange inhechtenisneming zorgt er voor dat zij in hun vroegere gebied als indringers gezien worden ), zullen in een zogenoemd open dierenasiel een nieuw tehuis vinden ( uitgestrekt omheind gebied met voederplaatsen ).

Begeleidende maatregelen zoals:

. kastratie- en sterilisatieplicht ook voor dieren in privé huishouden,
. fokverbod voor honden,
. sensibilisering van de bevolking, vooral ook van kinderen.

Helpt u ons a.u.b. onze eisen aan de verantwoordelijken kracht bij te zetten en steunt u onze petitie.

http://action.peta.de/ea-campaign/clientcampaign.do?ea.client.id=
44&ea.campaign.id=1266

Bemiddelt ActieZwerfhonden nou wel bij het herplaatsen van honden......of de kracht van een website.

Een week of wat geleden kreeg ik een e-mail van een in Istanbul wonende Nederlandse vrouw. Zij en haar gezin wilden graag een hondje adopteren en vroegen of ik een goed asiel wist.

Zojuist kreeg ik een berichtje uit het bos-asiel dat de familie langs geweest is en een heel lief pupje geadopteerd heeft:)

Na bloedonderzoek, het bestuderen van de gemaakte röntgenfoto's en consult van een professor, moest tot de conclusie worden gekomen dat de hond een tumor aan zijn ruggegraat had en niet geholpen kon worden.
Inmiddels is hij overleden. Nilufer en Murat hebben de hond samen begraven.

Van mijn (Linda) verslag van mijn laatste reis naar Istanbul herinnert u zich vast nog wel dat Murat en ik bij de opvang in Sefakoy een gewonde hond zagen die we niet konden vangen.

Nilufer zou de hond proberen te vangen.

Dit is vandaag pas gelukt.

Murat heeft de hond opgehaald.
ActieZwerfhonden zal de kosten van de medische behandeling van de hond betalen.

1 augustus

Hank Curfs, een Nederlander die in Istanbul woont, belde mij (Linda) van morgen.
Hij voed en verzorgt 7 zwerfhonden bij hem in de compound.
De afgelopen weken hadden wij al eerder contact over één van de zwerfhonden die mishandeld was en niet meer kon lopen. Hank heeft haar voor behandeling naar zijn dierenarts gebracht en haar op zijn balkon gehouden tot ze helemaal hersteld was. Daarna heeft hij haar weer teruggezet bij de andere zwerfhonden.
Ook het zusje van de betreffende hond heeft medische behandeling nodig gehad.

Als gevolg van de mishandeling zijn de 2 honden nu bang voor mensen en blaffen ze verschrikkelijk naar een ieder die voorbijkomt.
De buurtbewoners willen dat Hank zich ontdoet van "zijn"honden.

Afgelopen nacht is een chauffeur op de honden ingereden. En vanmorgen vond hij 1 van de zwerfhonden onder zijn bureau. De hond heeft een gewonde poot en Hank vermoed dat er door buurtbewoners op hem geschoten is.

Hank is bang dat als de 2 zusjes niet weggaan de buurtbewoners alle honden wat aan zullen doen en dat hij uit zijn huis gezet zal worden.

Na overleg heeft het SHKD de 2 zusjes opgehaald en naar het bos-asiel gebracht.
Als ze herplaatsbaar zijn zullen ze t.z.t. naar Nederland of Duitsland gaan.

De "pensionkosten"worden door ActieZwerfhonden betaald en de kosten voor eventuele herplaatsing zullen door Hank en ActieZwerfhonden gedeeld worden.

In Didim worden, met het oog op het naderende toeristenseizoen, alle straathonden opgepakt en in het asiel opgesloten. Dit is zogenaamd een tijdelijke maatregel....
De vrijwilligers van het asiel zeggen dat het asiel al de honden niet kan herbergen.

Ook al zouden de honden na het toeristenseizoen weer vrijgelaten worden, dan nog is er heel veel schade aangericht; roedels zijn verstoord en jonge honden missen een stuk in hun ontwikkeling als "straathond". Er zal dus meer onrust heersen en dus meer overlast zijn, met alle gevolgen van dien.

In Bodrum is een geval van Rabiës geconstateerd, althans dat zegt de overheid. Dierenbeschermers verklaren dat dit soort meldingen vaak op leugens gebaseerd is en alleen een rechtvaardiging voor een aankomende massale doding van zwerfhonden is.

Op 1 juni hebben Carla, Maureen en Yolanda ActieZwerfhonden vertegenwoordigd op de Podencodag.

Organiseert u of neemt u deel aan een evenement waar ons PromoTeam ook welkom is, laat het ons dan even weten.

Goed nieuws uit Fethiye
Fethiye Friends of Animals Association

Newsletter June 2008

Centre
The Fethiye Animal Centre continues to neuter stray dogs brought to us from long distances and which we neuter cost-free under the condition that the dogs are taken back to their environment and released. We are very proud of this service.

School education and veterinary training also continue as a basic service.

We have come to the conclusion that stray dog management, no matter how successful, cannot solve the problem alone. We desperately need to educate dog owners to become responsible dog-owners.

In our Centre we have 60 mature dogs and 40 puppies. Every one of them was a privately owned dog who became abandoned. They have no territorial history so therefore we cannot return them anywhere, as we do with stray dogs.

Our Animal Protection Law, which came into being 4 years ago, contains binding regulations toward dog ownership. For the past 2 years I have been trying to convince our municipality in Fethiye to have private dogs under control, to make the owners understand their obligations.

2 I recently had a meeting with our Mayor, Mr. Behcet Saatci and Miss Halima OK, the chief of the Fethiye municipality police, called Zabita.

Together we wrote these regulations according to the Law into a formal notice. These regulations have been published in every local Turkish and English newspaper. It will also be advertised on TV programs and a news conference with live show discussions.

The outcome of our meeting is that we will start campaign to encourage private dog owners to bring their dogs to our Centre for registration, free anti-rabies vaccination, free internal and external parasite treatment and free micro-chipping for identification purposes. As it will be a first time cost-free exercise, we are hopeful that many dog owners will respond.

Micro-chipping is very important for us as it is only in this way that we can identify the owners of the dogs that are left free to roam. The free-roaming dog is our biggest problem now.

The Turkish Animal Protection Law requires dog owners to abide by the following regulations, which are all subject to penalties if in breach of.

1. The compulsory registration of all privately owned dogs with the local municipality.
2. The neutering of dogs to prevent unwanted births.
3. Anyone who wants to breed their dog has to obtain a breeders licence.
4. Newly-born dogs or those that have died in ownership to be recorded with the municipality.
5. Dogs barking to the annoyance of the neighbours to be controlled.
6. Dogs must be on a leash when with their owner in a public place.
7. The collecting of their dog’s faeces in public places.
8. Not to allow their dog to roam freely, whether by day or by night.

3 The campaign will be a joint exercise between the Fethiye Municipality, The Turkish Agriculture Ministry and the Fethiye Friends of Animals Association.

The anti-rabies vaccines, which are imported from Europe, will be provided by the Turkish Agriculture Ministry. The anti-parasite treatment will be provided by the Fethiye Municipality. Our Association will have to buy the micro-chips from an importer in Istanbul, Mr. Engin Guler of Vetident at 4 euros each. He gave us a very generous discount from the normal price of 6.25 euros, and we are very grateful to him. We anticipate 1000 will be required for the Fethiye private dog owners.

Perihan Agnelli
Chairman FHDD

Onderstaand de laatste editie van "What's up Doggy" nieuws
Zaterdag 7 juni- RSPCA seminar
Dedeman Hotel, Istanbul

Positieve bijeenkomst waar alle aanwezigen elkaar bij hebben gepraat over wat er de afgelopen 6 maanden gebeurd is.
Met uitzondering van Mevrouw Sunay Birsen van KÜTAHYA DOGA ve HAYVAN SEVENLER DERNEG, die speciaal voor deze bijeenkomst een busreis van 6 uur had ondernomen en Ali Tan van Bodrum Animal Welfare Association,
kwamen alle aanwezigen uit Istanbul.

Er werd aan verschillende onderwerpen aandacht besteed maar het meest belangrijk was toch wel het bezoeken  van de scholen om kinderen de zorg voor dieren te leren.
De RSCPA heeft geweldig lesmateriaal op hun website staan http://www.rspca.org.uk/.

Men werd geinformeerd over de donatie die RSCPA aan het asiel van Cesme en Bodrum heeft gegeven.
Mocht u hulp nodig hebben neem dan contact op met RSCPA de heer David Bowles.

De gemeente Fethiye heeft goed werk verricht met het helpen van dieren in plaats van ze te doden.

Volgende week start een commissie van de EU een bevolkingsonderzoek in Bursa met betrekking tot hondsdolheid.

Ook werd er gedicussieerd over hoe de verschillende organisaties meer vrijwilligers konden werven.

De RSCPA bestaat al 190 jaar en is ook niet in 1 nacht geworden tot wat zij nu is en uw organisatie moet ook geduld en vertrouwen hebben.

Ik verrzoek u vriendelijk niet te vergeten dat de RSCPA geen andere groepen of mensen aanvalt; wat dat betreft hebben ze een zeer strikte gedragscode.
Dit zouden we allemaal moeten proberen. Een verschil van mening of inzicht is normal; we hoeven alleen maar te accepteren dat we allemaal anders denken.

www.actiezwerfhonden.nl
Heeft een prima maandelijkse nieuwsbrief obver het werk dat zij in Turkije doet. Als u ook een exemplaar wilt ontvangen neem dan contact op met Linda.

Update educatieprojecten: Januari tot Juni 2008

Ayse Doganci heeft 5 particuliere scholen bezocht. Tot nu toe heeft ze dit jaar, samen met de gemeente Uskudar, 40 scholen bezocht.

SHKD EHD hebben dijaar samen 40 scholen bezocht, sommige hiervan bij TEGEV.

Sunay en Levent Birsen van Kutahya hebben dit jaar tot nu toe 19 scholen bezocht.

Als u hulp kunt bieden in de vorm van potloden/pennen, kleurboeken, melk, limonade of speelgoed voor de kinderen, neem dan aub contact met ons op.

Heel blij waren wij met onderstaande mail!
Hoofddorp, 6 juni 2009

Betreft: deelname Margriets Betere Wereld 2008-2009

Beste Linda Taal,

Allereerst van Harte gefeliciteerd met je overwinning!

Uit honderden aanmeldingen die bij Margriet de afgelopen maanden zijn binnengekomen, is een selectie gemaakt van 55 vrouwen die zich op hun eigen unieke wijze met hart en ziel inzetten voor een prachtig goed doel. Een van die 55 ben jij geworden! Met recht kun je zeggen dat dat heel bijzonder is.

Momenteel zijn we bezig met de productie van Margriet 37. De Margriet wordt een dubbeldikke editie die geheel in het teken staat van goede doelen, vrijwilligerswerk en Fair Trade. In deze Margriet zullen alle 55 vrouwen uit Margriets Betere Wereld in een uitgebreide bijlage worden voorgesteld aan de lezeres. Je zult begrijpen dat er niet voor ieder project 5 pagina’s ruimte is, dus we zullen de teksten zo kort mogelijk proberen te houden. Uiteraard krijg je op de site uitgebreid tijd en ruimte om je goede doel zo goed mogelijk in het daglicht te stellen. Margriet kiest er bewust voor om 55 vrouwen met hun projecten te presenteren en nog 15 plaatsen open te laten om op deze manier de lezeres van september tot december nog de kans te geven mee te dingen naar zo’n plek. Vanaf 1 januari 2009 hebben we dan 70 Margriets Betere Wereld Vrouwen.

Voor de presentatie in Margriet 37 zul je dus (kort) geïnterviewd en gefotografeerd worden.

Op 25 juni zullen er –buiten visagie en fotograaf om- mensen van de redactie aanwezig zijn om je te verwelkomen en wat vragen te stellen over je project. Ook is er een cameraman aanwezig die e.e.a. zal filmen voor de lancering op internet. Wellicht zullen er wat vragen aan je gesteld worden en zullen de antwoorden gefilmd worden. Niks om je druk over te maken, want alles is voor het goede doel. Binnenkort krijg je meer informatie over het online-deel van Margriets Betere Wereld en een informatie over de overeenkomst waar alles netjes op een rijtje komt te staan. Zowel voor jou als voor Margriet is het prettig om te weten wat we van elkaar (kunnen) verwachten het komende jaar.

Ik hoop je hiermee voor nu voldoende informatie gegeven te hebben. Ik wens je veel succes met al het goede werk dat je verzet en ik zie je in juni in elk geval op de fotosessie.

Een hartelijke groet,

Naomi Moezel

Margriets Betere Wereld

www.margrietsbeterewereld.nl

Op 15 mei schreef één van onze contacten:

Overal in de stad worden zwerfhonden gedood. Het ongeluk op het racecircuit heeft meer olie op het vuur gegooid. Het lijkt wel of we nog helemaal niets hebben bereikt en als ons werk voor niets is geweest. Men interesseert zich niet voor het lijden van de honden en de deelgemeentes zijn alleen maar geïnteresseerd in de verkiezingen van volgend jaar.

Maak u sterk voor de behandeling van dieren in Europa door het ondertekenen van deze petitie.

http://www.romaniaanimalrescue.com/
Europe.htm#petition

De handtekening zullen aangeboden worden aan Mr. Alain Hutchinson, lid van het Europarlement.

Europarlementarier Mr. Alain Hutchinson, is bereid samen te werken met dierenwelzijn organisaties teneinde een Europese conventie ter besdcherming van huis- en zwerfdieren aangenomen te krijgen. Om deze zaak door het Europarlement behandeld te krijgen zijn 1.000.000 handtekeningen nodig.

Wij ontvigen onderstaand bericht:

Geachte LS,

Ik schrijf u ivm dat er een stille optocht komt voor de zwerfhonden in China( ongeveer 500.000 ) die op dit moment op een gruwelijke wijze aan hun dood komen…nu de olympische spelen in aantocht is.

De stille optocht wordt georganiseerd door Cook 4 Animals en wordt gehouden op 24 mei a.s in Den-Haag,verzamelpunt om 14.00 op het binnenhof en het eindpunt is na 1 uur bij de chinese ambassade.

Via de IFAW ben ik geïnformeerd en ik probeer nu zo veel mogelijk mensen op de been te krijgen.

Ik hoop dat u het ook wil doorgeven aan andere instanties…

Voor meer inlichtingen kunt mailen naar normavandeurzen@hotmail.com

Alvast bedankt…

Met vriendelijke groet,

Ivy van oostrum

Vergeet u niet navolgende petitie te tekenen 
European Convention for protection of pets and stray

EU voor de bescherming van huis - en zwerfdieren

Vandaag 3 positieve berichten:
Allereerst gaat mevrouw Sonja van Tichelen namens de Eurogroup for Animals een brief schrijven naar de burgemeesters van Kucukcekmece, Istanbul stad en Sariyer en naar de president van Turkije om haar afkeuring uit te spreken over de manier waarop er in Turkije met de zwerf- en asielhonden wordt omgegaan.

Wij hopen dat dit soort reacties van buitenaf toch voor een verandering ten goede zullen gaan leiden.

Van de RSCPA kregen wij bericht dat ze de vrijwilligers in Kutahya behulpzaam zullen gaan zijn bij hun voorlichtingsproject op de scholen.

En van de World Wide Veterinary Services kregen wij bericht dat zij bereid zijn een medisch team naar Kucukcekmece te sturen om te gaan werken aan de gezondheid van de dieren in het asiel aldaar. Alhoewel wij niet vermoeden dat de gemeente van dit aanbod gebruik zal willen maken hebben wij het toch overgebracht.

Wij hebben de WVS gevraagd of zij misschien een team naar de opvang in Sefakoy of het asiel in Kutahya zouden kunnen sturen en mogelijk behulpzaam zouden kunnen zijn bij een groot sterilisatieproject in Roemenie.

Metin Kilic uit Turkije gaat lopen van Edirne naar Kars een afstand van 1653km.

Hij doet dit om het leed van de zwerf-en asieldieren in Turkije onder de aandacht te brengen.

Op zijn tocht zal hij vergezeld worden door een zwerfhond.

Metin heeft een account op facebook geopend waar hij verslag zal gaan doen van zijn reis.

http://www.facebook.com/group.php?gid=
11108107460

Laat een berichtje op facebook achter om Metin te laten weten dat we achter hem staan en zijn initiatief waarderen.

Naar voorbeeld van de VN is er ook een U(nited) A(nimal) N(ation) met een Hoge gerechtshof voor de dieren. Zaken die hier door de juristen en rechters behandeld worden krijgen wereldwijd een enorme publiciteit en dit zorgt voor morele druk bij de schuldigen om toch iets aan de situatie te doen.

Momenteel is een zaak in voorbereiding namens de zwerfhonden van de wereld, dit vooral met de Olympische Spelen in China als achtergrond.

ActieZwerfhonden heeft een verzoek in gediend tot een rechtszaak tegen de Turkse overheid uit naam van de zwerf-en asieldieren in Turkije.

Carla Nienhuis maak account aan op GeefSamen.

Al eerder schreven wij dat GeefGratis een nieuw initiatief op touw heeft gezet namelijk GeefSamen.

Iedereen kan nu voor het goede doel van zijn/haar keus een aacount aanmaken en hiermee het doel onder de aandacht brengen van vrienden/bekenden/belangstellende om op die manier geld in te zamelen voor een project van het betreffende goede doel.

Carla koos voor ActieZwerfhonden en het geld dat zij op deze manier inzamelt gaat gebruikt worden voor een educatie project onder de schooljeugd van Turkije.

Klik hier voor de actie

Vindingrijke dierenvrienden in Turkije

Op dit moment worden de wettelijk voorgeschreven sterilisaties van zwerfhonden in bijna alle deelgemeentes van Istanbul uitgevoerd door ondeskundige medewerkers van bedrijven die tot voor kort niets met sterilisaties, zwerfhonden, diergeneeskunde of dierenbescherming te maken hadden.

Na de sterilisatie worden de honden gedumpt in de bossen en andere afgelegen gebieden, waar ze verhongeren of alsnog vergiftigd worden.

Waarschijnlijk voltrekt zich in de meeste andere plaatsen in Turkije dezelfde ramp.

Geefsamen.nl geïntroduceerd in Nederland

Iedereen zijn eigen ACTIE pagina!

Grave, 19 februari 2008. Vandaag heeft Stichting GeefGratis het eerste Nederlandse geefnetwerk officieel gelanceerd, www.geefsamen.nl. Geefsamen.nl is een website waarop Nederlanders acties kunnen organiseren ten behoeve van meer dan 1.250 goede doelen.

Het concept bestaat uit het starten van een online actie voor een gekozen goede doel al dan niet in ruil voor een tegenprestatie. De website maakt het mogelijk een vriendennetwerk aan te leggen met je eigen particuliere sponsors. Binnen 5 minuten staat je actie op het internet en heb je de link verspreid via het internet binnen je eigen netwerk van familie, vrienden, collega's en kennissen. De personen binnen je netwerk kunnen dan besluiten je te steunen middels een gift danwel betaling voor je tegenprestatie.

Dit concept is een groot succes gebleken in met name Groot-Brittanie waar via justgiving.com (een soortgelijke dienst) vele miljoenen zijn opgehaald voor het goede doel.

De gehele communicatie en administratie en niet onbelangrijk de incasso van een persoonlijk project vergt vaak veel, teveel tijd. Dit wordt door geefsamen.nl geheel uit handen genomen. Via de website melden vrienden zich aan en geven aan het gekozen goede doel waarbij de gelden direct bij het goede doel terecht komen. Diegene die de actie op touw heeft gezet heeft er geen omkijken naar en hoeft niet zelf de gelden 1 voor 1 door te storten naar het goede doel in kwestie.

Initiatiefnemers
Geefsamen.nl is een initiatief van Stichting GeefGratis en de bij haar aangesloten goede doelen. Stichting GeefGratis zet zich al meer dan 6 jaar in om gratis te gebruiken internet diensten aan goede doelen aan te bieden en de kosten verbonden aan online donaties zo laag mogelijk te houden. Dat geldt voor de donateurs en voor de goede doelen. Stichting GeefGratis heeft meer dan 2,5 miljoen euro bijgedragen aan de goededoelenwereld in Nederland. Donatiegelden worden voor de volle honderd procent aan aangesloten goede doelen - door middel van sponsoring - uitbetaald. Daarvoor worden geen abonnementskosten in rekening gebracht en alle medewerkers (vrijwilligers en bestuur) werken onbezoldigd.

Verdere detail informatie

Hoe het werkt?
Donaties gedaan via geefsamen.nl worden realtime verwerkt door de bankpartners binnen iDEAL. Fondsen worden gestort op een tussenrekening van Stichting GeefGratis en worden 1x per maand gesommeerd per goed doel uitbetaald. We voorzien onze aangesloten goede doelen van gedetailleerde rapporten met betrekking tot alle gedoneerde gelden en indien van toepassing wie van de geefsamen.nl gebruikers (individuele geefpagina's) het geld voor het goede doel heeft opgehaald. Op donaties wordt een gering percentage ingehouden.

Wat we doen voor onze vergoeding

automatische verwerking van online donaties
een verfijnd online rapporteringssysteem voor aangesloten goede doelen waarin realtime data getoond wordt
een gratis helpdesk via email die door echte mensen wordt beheerd
een CMS systeem waarmee goede doelen nieuws, vacatures en meer informatie over zichzelf kunnen plaatsen
maximale inhouding van 10% en via sponsoring mogelijkheid tot 100% uitbetaling
Onze 1.250+ aangesloten goede doelen zijn het eens met ons! Voordat Stichting GeefGratis en geefsamen.nl werden gestart was het voor veel goede doelen in Nederland onmogelijk online donatiegelden te ontvangen. Het maken van een veilige, gemakkelijke en perfecte fondsenwerving website is gecompliceerd en erg kostbaar. Nu kan ieder goed doel in Nederland online donatiediensten aanbieden zonder investering en zonder risico. Door het nu cure no pay systeem weet een aangesloten goede doel dat het nooit een te betalen factuur zal ontvangen. Naast het voorzien van een online donatieplatform dat honderdduizenden euro's per jaar ophaalt voor het goede doel voorzien we de goede doelen in Nederland van wereldklasse online goede doelen tools en dit allemaal vanuit een kleine organisatie zonder vergoeding voor de medewerkers.

*** EINDE PERSBERICHT ***

Onze eerste AZ collecte-bus is geleegd.

€27,50 is er in gedaan door de bezoekers van het vegetarisch restaurant waar Maaike werkt.

Weet u ook een goede plek voor een bus, laat het ons dan even weten e mail

Er is een nieuwe website online

http://www.anbi.nl/

Deze portal website bevat veel informatie voor donateurs over het geven aan goede doelen. Duidelijk wordt gemaakt waar ANBI voor staat en welke regels/mogelijkheden er zijn.

Zoals u weet is Stichting ActieZwerfhonden door de belastingsinspecteur de ANBI status toegekend. ANBI=Algemeen Nut Beogende Instelling.

Het artikel in de Turkish Daily News van 15 december heeft mensen over de zwerfhondenproblematiek aan het denken gezet.
Op 12 januari stond er een zeer uitgebreid artikel in de TDN.

The Turkish Daily News’ headline on its weekend edition of Dec. 15-16, 2007 started a new discussion on the stray dogs of Istanbul. The TDN’s story titled ‘Woof Woof, send me to Holland’ told about a Dutch foundation finding European shelter families to Turkey’s harshly treated stray dogs. But through the centuries the city's stray dogs have had many stories to tell...

BAHADIR ÖZGÜR
ISTANBUL - Referans

“You say we dirty the streets. Such gossip is all around. We do not dirty the streets, rather we clean them. And it is humans who keep their dirty sides disguised. We heard that you complain about our woofing. Why do you not block your ears with cotton since your ears are in your hands? And we learned that you are disturbed for we sleep on the street. Every quarter has a rich lord so why do they not build a place for us to stay…”

These remarks belong to an Istanbulite stray dog that had a petition written to express its complaints to the Ottoman supreme authorities. The dog's spokesman was Pertev Pasha of the Ottoman Foreign Ministry. One day while walking on the street, Pertev came across a wounded stray dog and asked it, “What can I do for you?” The dog, demoralized with unfair attacks against itself, asked the Pasha to write the above letter to the authorities in the name of all stray dogs. Hence, Pertev, who published his article titled Avave (Woofing) in Mecmua-yi Fünun, an Ottoman monthly periodical, became the first advocate for the stray dogs of the city.

Pertev wrote in anger at pro-Westernization intellectuals. He was infuriated with one man in particular: Ibrahim Sinasi Effendi, who founded and led a Western movement in nineteenth century Turkish literature. Sinasi, often complained about stray dogs as damaging Constantinople's aesthetic image in the eyes of Westerners. Writing in Tasvir-i Efkar, another Ottoman newspaper, Sinasi asked for the miserable creatures to be slaughtered.

Istanbul's forgotten symbol:

The Turkish Daily News' (TDN) headline on the weekend Dec. 15-16, 2007 caused that petition letter, written from the mouth of a stray dog, to be recalled. The TDN article told the story of how Hank Curfs, a Dutch native living in Istanbul's Kurtköy district, came to help the stray dogs of Istanbul. One morning while Curfs was looking out at his garden he saw a stray bitch carrying her puppies in her mouth one by one through the fence. Curfs felt so sad seeing the animal and her tiny litter that he was motivated to search for what he could do to make their lives better. Finally he found a Dutch foundation that works with European families to find loving homes for Turkey's stray dogs. Curfs did not refrain from expressing his opinion about Istanbul's denizens: “Turks treat dogs severely.”

Curfs' criticisms against Istanbulites about the state of stray dogs have, without a doubt, a just basis, but perhaps the biggest role in the adverse fortunes of Istanbul's stray dogs do belong to those pro-Westernization intellectuals of the past, many of whom were targeted by Pertev. It is mostly forgotten today, but stray dogs have been Istanbul's most remarkable symbol for at least the last four centuries.

Once upon a time, travelers from all around the world would come to Constantinople to see the stray dogs that roamed in every corner of the city. What fascinated Europeans the most in this imperial capital of the East was neither the dark waters of the Bosphorus – a jet black shadow swallowing the city at nights – nor the countless corridors of gigantic underground cisterns, nor the majestic silhouettes of three major religions reflected in the city's monumental architecture. Rather, the characteristic of the city that marked it out from the rest of the world was the fact that it was an immense open air dog kennel.

Hygiene guards of people:

When the American Mark Twain, author of “The Adventures of Tom Sawyer”, a world-renowned classic from the nineteenth century, arrived in Istanbul on The Quaker City in 1861, he immediately noted in his journal that he had never seen such doleful-eyed and broken-hearted stray dogs anywhere else in his life. Sprawling peacefully among the people of the city, the stray dogs of Istanbul were an incredible scene for Twain. Calling them the “sweepers of the imperial city”, Twain said that Turks have always abhorred taking lives of silent animals and that is why stray dogs keep on surviving on the city's streets.

Father Théodore, one of the founders of the Notre Dame de Sion colleges in Constantinople, had similar impressions about the city after his visit in 1858. Théodore also noted in his chronicles that stray dogs, despite their contribution to hygiene of the city, were the most aggrieved inhabitants of Constantinople. He even called them “Istanbul's Public Health Committee.” Indeed, when one remembers the deathly plagues which followed the mass cat slaughters of Medieval Europe, it is interesting to consider that Istanbul has never been subjected to any such disease.

It is said that the dogs of Istanbul arrived together with the Turks who seized the city in 1453. Byzantines preferred to keep cats for they saw the cat as the symbol of civilization. From 1453 up to the rein of Sultan Mahmut II stray dogs remained as the lords of the street. Mahmut II pioneered the Westernization movement in the Ottoman Empire and, burning with desire for a ‘modern' Empire, he declared the Reform Edict of 1856 and abolished the Janissary Corps, moves which gained him the affection of his subjects. However, when his generosity in granting freedoms and reforms to his people turned out to include a meanness toward stray dogs, including plans for their slaughter en masse, his subjects, who had submitted silently to the sultans' rule for centuries, began to react. Indeed people prevented the mass killing of stray dogs for a long time, at least until a British citizen, running in fear from the dogs through the nighttime streets of Galata, fell down and died. The British government delivered an ultimatum demanding the sultan to order immediate action against the dogs. And that was how the famous exile of Istanbul's stray dogs to Hayirsiz Island (Gaydoros), a tiny uninhabited island on the Marmara Sea, began.

Sermon on Gaydoros Island:

When stray dogs were deported they were accompanied by an imam, a Muslim prayer leader. Strangely enough, the imam's sermon to stray dogs took quite a long time. He asked Muslim stray dogs not to complain about Ottoman officials in the other world and pointed to Westerners as responsible for their calamity. However, after they were left on the island and the pained howls of the deserted animals began echoing in the sky, Istanbullites heard them as curses and the people began to riot against the sultan. Mahmut II, who had ordered the decapitations of several members of the Palace and even displayed the courage to abolish the Janissary Corps, ordered the dogs to be brought back because he felt his throne was shaking. Despite severe losses that first exile was overcome, but obsessions about cleansing the streets of stray dogs were not yet over.

Like his predecessor, Sultan Abdülaziz, who believed in the notion that ‘a Western city is a city without stray dogs', did not refrain from signing a second firman (imperial edict) for the exile of Istanbul's street dogs, again to the island of Gaydoros. Once again Istanbullites reacted to the situation but this time they remained silent after they were consternated by threats of disease.

But stray dogs had their curse take effect once again. No more than a week after they were carried by ships to Gaydoros in September 1856, a great fire razed down all the houses over a large area from Beyazit district to Gedikpasa district. People were intensely angry at the Palace. They protested: “You collected the stray dogs and God damned you! If they had been living, they would have forebode the fire.” It seemed to people that the stray dogs Théodore saw as a public health committee also served as Istanbul's disaster alarm. So, stray dogs were allowed to return to the city streets. But from that time on, it was more difficult than ever for them to take shelter in Istanbul. After the Committee of the Union and Progress (CUP) was established by the Young Turks in 1906 to make modernization reforms within the Ottoman Empire, the centuries-old friendship between the human dwellers of Istanbul and their stray dog neighbours ended. Not only the stray dogs, but also the imperial city, would soon be witnessing unfortunate events.

De Amicis tells fortunes for Istanbul:

Edmondo de Amicis, a notable Italian novelist, journalist and short-story writer, and author of one of the most picturesque books on Istanbul, wrote about his impressions on the stray dogs when he was about to leave the city that he had arrived in in 1874.

De Amicis, author of the famous Constantinopoli, tells in his notes on the city that he envisaged the future Istanbul as the London of the Orient, rising upon the remnants of the most debonair city of the world. But de Amicis was pessimistic about Constantinople's future because he thought the city's authentic beauty, laying in its unique architecture and historic fabric, would become victim to developments in the name of civilization. Palaces would disappear among factory chimneys; telegraph wires will embrace the city like a spider's web and so on… But, by then, de Amicis also bemoans, Istanbul will have lost one more of its most eccentric characteristics: the stray dogs.

Also well-known as the author of the much-loved children's novel, Cuore (Heart), de Amicis never wished for his much admired Constantinople to look like a Western city, despite his gloomy predictions. Unfortunately, he was not wrong in his fortune telling for Istanbul of the 21st century.

Sultan Abdülhamit suppresses his subjects but sets stray dogs free:

While official history recorded the rein of Abdülhamit II as a period of absolute rule, ironically unofficial history defined that period as one of complete freedom for stray dogs. Instead of blaming stray dogs for a hydrophobia case caused by their exile, Abdülhamit II sent a committee to the Pasteur Institute in France thanks to advice from his private doctor, Rum Mavriyoni Pasha, and granted 10,000 gold coins for establishment in Istanbul of the third hydrophobia institute in the world. In order to further protect the stray dogs against possible threats, the Sultan also asked his private doctor to prepare a special report indicating Istanbul's stray dogs were not causes of any diseases. And Mavroyani's report, noting that free copulation of stray dogs substituted for natural vaccination, was included on the syllabuses of courses at faculties of medicine in France.

Stray dog slaughterer Talat Pasha becomes chairman of the first Ottoman organization for animal rights:

The years during which the stray dogs of Istanbul were victimized the most belonged to the period of CUP rule. One of the first tasks of the Unionists was to clean Istanbul of the stray dogs. Cevdet Pasha of the ruling party even published a book telling what disgusting creatures stray dogs were, perceiving them as indicators of an uncivilized country. And it was the interior minister, Talat Pasha, who in 1910 launched the largest stray dog slaughter campaign. Thousands of stray dogs were rounded up and sent to the Gaydoros for the last time. That exile, however, was followed by no returns. It was then that opposition to the CUP government began, in reaction to their exile of the dogs to the island. The avant-garde periodical Servet-i Fünun (The Wealth of Knowledge), for example, published a news story titled “Four-legged exile” accompanied by photographic illustration of that sad journey. Finding the situation threatening their power, the CUP immediately formed an association of protection of stray dogs. However, it was certain that the establishment was merely for show, since Talat Pasha was appointed its chairman.

Mass resistance by stray dogs against British occupation in Istanbul:

When Istanbul was under the occupation of British forces, stray dogs were also among those who silently performed the biggest resistance. These miserable patriots achieved the protection of their own neighborhoods for a considerable period of time thanks to their attacks in packs on British soldiers patrolling Istanbul's streets during the nights. Even though occupier commanders spent great efforts to find a solution to the problem as night by night it was becoming more and more difficult to enter back streets or slum quarters, they could do nothing in the end. That mass resistance by the stray dogs of Istanbul even disturbed the British government and it immediately delivered an ultimatum to the authorities in. They demanded that all stray dogs should be collected. Despite promises that those who submitted a dog's head to the authorities would be awarded with gold, people did not respond. The final solution was to release ferocious criminals from prison against the stray dogs.

Sept. 12 coup generals order slaughter of 88 thousand stray dogs:

Journalist Ümit Sinan Topçuoglu, who shared with daily Referans his unique archive comprising a huge corpus of information and original documents he has been collecting for about 20 years regarding stray dogs, is shedding light on Istanbul's thousands of years old mystery thanks to his studies. When municipal officials shot two stray dogs that had taken shelter in his garden on a chilling winter day, he said to himself that he would be the voice of all the stray dogs, those homeless wanderers of the city, and write their history.

Topçuoglu has now completed his study and will be publishing it soon under the title “Unfortunate History of Istanbul's Stray Dogs.” He is thinking of granting the income out of the sale of his book to HAYHAK, a platform for protection of animal rights in Turkey and calling upon Istanbul Mayor Kadir Topbas for support. He said, “We entered Istanbul together with the stray dogs about 550 years ago and we have been living together with them since then. Istanbul also belongs to them as much as it belongs to us.” Topçuoglu, referring to Topbas's recent calls for projects for the year 2010 in which Istanbul will be the cultural capital of Europe, said his project on stray dogs could contribute studies for the year 2010. “Let stray dogs be the symbol of this city again. Why not we do conduct case studies on this special topic,” he added.

Topçuoglu, calling governors and mayors to be careful about stray dogs, cites Cemil Topuzlu, one of the former mayors of Istanbul. “Topuzlu, one of the famous mayors of Istanbul, was the biggest stray dog slaughterer,” he says, adding that Topuzlu proudly mentioned in his memories how he slaughtered 30,000 stray dogs. Topçuoglu also exposes a disguised fact that occurred during the Sept. 12 coup in Turkey. “Immediately after the coup, the first thing that the general who took control of Istanbul ordered was slaughter of stray dogs. A total of 88,153 stray dogs were killed one by one in Istanbul during the period of the Sept. 12 coup. And after the mass killings, the authorities proudly made the following statement: We finally solved a problem that civilian authorities could not solve for decades.”

Maandelijks hebben de Nederlandse zakenmensen in Istanbul een lunch waarbij verschillende gastsprekers worden uitgenodigd.
Voor 27 februari staat er een lezing van de mensen van het SHKD op het programma, nu naar hopen dat de toehoorders overtuigd raken van het nut "onze zaak"te steunen.

Dagmar Remmers is een Duitse hondentrainster/gedragstherapeute. Sinds een aantal jaren heeft ze zelf een hond uit het SHKD bos-asiel. Dagmar is dus bekend met de problematiek die een buitenlands hondje met zich mee kan brengen.

Ze heeft zich bereid verklaard om vragen over het gedrag van uw buitenlandse hondje te beantwoorden.

Binnenkort zal zij wat stukjes voor de website schrijven met een aantal algemene richtlijnen voor de "inburgering"van buitenlandse honden.

Afgelopen zaterdag 22 december, hebben Carla en Yolanda van het "PromoTeam" ActieZwerfhonden vertegenwoordigd op de Utrechtse Dierendagen.

Zoals u weet is het team net aan de slag om AZ op allerlei evenementen tevertegenwoordigen en zo het zwerfdierenleed onder de aandacht te brengen.
Natuurlijk proberen zij ook door de verkoop van leuke gadgets een extra centje voor de honden in te zamelen.

Carla Nienhuis, de motor achter het team is zich aan het oriënteren waar de vrijwilligers het beste hun energie in kunnen steken.

Jammer genoeg bleken de Utrechtse Dierendagen geen goede keus.

Onze vrijwilligsters hadden moeite met de "tentoon gestelde" dieren; ganzen en kalkoenen in dusdanig kleine hokjes dat ze niet eens konden liggen.

Ondanks dat dit de "hondendag"was en de enthousiaste voorbereiding, was de belangstelling voor de ActieZwerfhonden stand erg klein.

Ook het aantal deelenemers aan de uitgeschreven prijsvraag was bijzonder laag, namelijk 2. Geen van beide deelnemers had alle antwoorden goed.

Vandaag worden er door radio 1/Wereldomroep opnames gemaakt in het bos-asiel in Istanbul. Linda wordt ook geïnterviewd vanuitde studio in Nederland.

De maand december staat ook in het teken van de mooie ideeen.

We kregen 1/5 staatslot gedoneerd; bij Primera kun je zegeltjes sparen. Iedere volle kaart levert 1/5 staatslot op. Ons werd het door Petra het staatslot gegund. We wachten in spanning op de trekking van 10 januari!

Uit Istanbul het droeve nieuws dat 6 van de 13 pups overleden zijn. De  conditie van de moeders is gewoon erg slecht en ze hebben niet voldoende rust en voeding voor hun pups. Bovendien is in deze tijd van het jaar het leven voor pas geboren pups sowieso zwaar.

Lief initiatief van één van onze donateurs.
Zij stuurde onderstaande mail naar haar kennissen.

Hallo allemaal,

Kerst 2007 komt er weer aan...

Misschien zijn sommigen van jullie al druk in de weer met het schrijven van kerstkaarten?
Voorgaande jaren was ik rond deze tijd altijd druk bezig met het uitzoeken van leuke foto's voor kerstkaarten, het kopen van kerstkaarten, het opduikelen van mijn adressenlijst en het schrijven van enveloppen.

Dit jaar is anders...
Al het geld dat ik jaarlijks in de kerstkaarten stopte ga ik dit jaar doneren aan een goed doel dat zich bezighoudt met zwerfhonden in Turkije.

Jullie weten zonder een kaartje ook wel dat ik een ieder een hele fijne, bijzondere en prettige kerst wens en ook voor het nieuwe jaar 2008 wens ik iedereen niets dan goeds.
De honden in Turkije zijn het geld meer dan nodig en daarom dit jaar geen kerstkaartje van mij.

Het voelt raar, juist omdat ik altijd zo fanatiek met kerstkaartjes in de weer was, maar het is goed zo.
Misschien doet mijn voorbeeld zelfs wel volgen...wie weet...

Gister kwam er een e mail met een noodkreet van een in Istanbul woonachtig Nederlander. In zijn complex had een graatmagere moeder het leven geschonken aan 10 pups en niemand bekommerde zich om de hondjes. Hij had zelf katten en verzorgde al 3 zwerfhonden dus deze hondjes kon hij echt niet in huis opnemen.

Ik heb snel contact gezocht met het SHKD en vandaag zijn ze al gaan proberen de honden te vangen. Het bleek om 2 moeders met totaal 13 pups te gaan.

Jammer genoeg zijn ze vandaag niet gevangen maar zaterdag wordt er weer een poging gedaan.

De honden zullen naar het bos-asiel gebracht worden en als ze sterk genoeg zijn worden ze weer vrijgelaten of herplaatst.

Ik heb gevraagd om ook de reu die schuldig is aan deze toestand voor kastratie mee te nemen.

Een donatie die gister binnenkwam zal gebruikt worden voor het gedeeltelijk bestrijden van de met deze actie gepaard gaande kosten.

Af en toe wordt er een bedrag op onze rekening bijgeschreven van gevers waar wij verder geen post-of e mail adres van hebben en die we dan ook niet kunnen bedanken; bij deze al deze lieve mensen heel hartelijk dank!

Vandaag kwam er wel een heel bijzondere donatie; een mooie kaart met daarin €250,- en de woorden "Een gift voor de zwerfhonden, veel succes".
Hier zijn geen woorden voor, wat een geweldig en hartverwarmend gebaar. Het geld zal gebruikt worden voor het komende sterilisatieproject van de groep Dierenvrienden in Istanbul.

Lezing Bach Bloesem therapie voor honden bij dierenpension “De Ark”

Op zaterdag 10 november a.s. zal van 14.00 uur t/m 16.00 een lezing worden gegeven door Francine de Vries , Bachbloesemconsulent voor mens & dier uit Eext. Zij is lid van de vereniging van Beroepsbeoefenaars van Complementaire en Natuurgeneeswijzen voor Dieren (BCND).
Bachbloesemremedies worden gemaakt van bloemen en bloesems van bomen en struiken en helpen wanneer we last hebben van emoties en irritaties als bijvoorbeeld angst, verdriet, jaloezie, ongeduld, moedeloosheid, onzekerheid. Zowel mensen als dieren kunnen last hebben van deze emoties en beiden kunnen baat hebben bij de Bachbloesemremedies in alle fasen van hun leven.
Het thema van de lezing is angst bij honden, waarbij ook aandacht zal worden besteed aan vuurwerkangst.
Hoewel tijdens de lezing niet te diep ingegaan kan worden op individuele gevallen is er natuurlijk de gelegenheid vragen te stellen.
Meer informatie over de praktijk van Francine vindt u op www.francinedevries.nl
Na afloop zal er een korte voorlichtingsfilm te zien zijn van Stichting ActieZwerfhonden voor degene die daar belangstelling voor heeft. Stichting ActieZwerfhonden is hét goede doel van het dierenpension in 2007 en komt op voor de belangen van zwerfdieren in Turkije.
Ter dekking van de onkosten vragen wij voor de lezing incl. koffie of thee € 2,50, waarvan € 1,50 door De Ark beschikbaar wordt gesteld aan bovenvermelde stichting.
De lezing zal plaatsvinden in de hondenkamer van De Ark. Geeft u zich wel even op? Dit i.v.m. het beperkt aantal plaatsten.
Vanzelfsprekend kunt u in de pauze even een kijkje nemen in en om ons dierenpension.

U kunt zich opgeven via tel.nr 0599-211826 of via de e-mail ark2@planet.nl
Dierenpension De Ark is gevestigd aan Exloërveen nr 22 in Exloërveen.
Een routebeschrijving vindt u op www.dierenpension-deark.nl

Een film gemaakt tijdens het laatste bezoek van Linda, de oprichtster van ActieZwerfhonden, aan Istanbul.

De kwaliteit op internet is niet geweldig. De video is het beste te bekijken door via het pijltje rechts onderaan de optie 100% te kiezen. De DVD versie is perfect.
Mocht u de DVD willen hebben, hij is te bestellen via e mail bestellingen film. Voor vaste donateurs wordt de kostprijs van €3,- (incl. verzendkosten) gerekend. Van overige bestellers wordt een vergoeding van €7,- verwacht.

Een verslag van de reis is hier te lezen

Sinds gister heeft ActieZwerfhonden ook een pagina op Dogblog

http://www.dogblog.nl/ActieZwerfhonden/

Hierop kunt u ook een reactie achter laten. Hoe levendiger het blok hoe mee publiciteit voor AZ; meer publiciteit betekend meer donateurs!

Het blad "Leven in Turkije"heeft weer aandacht aan ActieZwerfhonden besteed.

Gemeente Kutahya dumpt honden en katten uit het asielen buiten de stad.

Dringende oproep

Wie wil er in de maand augustus op zijn vlucht vanuit Istanbul of Barcelona een hond mee terug nemen voor

Stichting Resanito

Eerste kruisweg 22

3295 LG 's-Gravendeel

tel: 06-36148710

www.resanito.nl

info@resanito.nl

De honden worden in Spanje en Turkije naar het vliegveld gebracht door de dierenbeschermers ter plaatsen en in Nederland wordt u opgewacht door een vrijwilliger van Resanito.

"Onze"voorlichtingsfilm "Ghosts of the City" is aangemeld en geaccepteerd voor het International rights protection filmfestival "Steps". Een festival waarin films worden vertoond die een protest zijn tegen ongerechtigdheid in de wereld.

http://www.cetalife.com.ua/eng/index.htm

Met temperaturen van rond de 48gr. C, is het buitensporig heet in Istanbul. Verscheidene honden overlijden als gevolg van de hitte en gebrek aan water.

PETA voert actie voor de honden in Turkije. Doet u mee?

http://www.peta.de/verschiedenes/helfen
_sie_den_hunden_in_der_trkei_.1101.html

WSPA is op de hoogte van het feit dat er problemen zijn met het CNR programma (catch/neuter/vaccinate/release)in Istanbul zoals het dumpen van honden en is hier geen voorstander van. WSPA heeft 2 dierenartsen gefinancierd als onderdeel van een programma in Fethiye en dat is momenteel ons enige project in Turkije. WSPA is tegen het dumpen en dieronvriendelijk doden van honden in Turkije maar onze betrokkenheid is momenteel beperkt tot Fethiye.

Met vriendelijke groet,
WSPA Nederland

Geachte mevrouw,

Het is mij bekend dat de bemoeienis van de WSPA in Turkije zich niet verder uitstrekt dan Fethiye.

Ik vraag niet om fianciële steun.

Het moet mogelijk zijn voor de WSPA om een duidelijk geluid ter afkeuring te laten horen aan de authoriteiten in Ankara en Istanbul.

Groet,
Linda Taal

Bijgaand nieuwsberichten uit de Turkse krant „Hürriyet“, gepubliceerd d.d. 26 april 2006:

De door de diergeneeskundige faculteit van de Uludag universiteit in Bursa uitgevoerde analyse (om definitief de doodsoorzaak van de honden in het district van Erdik / stad Balikesir vast te stellen) bevestigt het vermoeden dat deze honden met cyanide zijn gedood.

Mevrouw Nezahat Varol en Dhr Kazim Varol verklaarden dat twee van hun in huis geboren honden door de gemeentepolitie op 2 april 2006 met behulp van vergiftigde broodstukje om het leven gebracht zijn. Op 5 april 2006, kort na hun overlijden, heeft het kantoor van de officier van justitie de kadavers van de honden van de familie Varol en twee kattenkadavers (zij kwamen op dezelfde manier in dit district om het leven ) naar de bovengenoemde faculteit gestuurd voor definitieve vaststelling van de doodsoorzaak. Uit het schriftelijke medische verklaring – opgesteld en ondertekend door prof. Dr. Songül Sonal ( president van de afdeling pharmacie en toxicologie van de faculteit ) en dr. Hasan Hüseyin Oruc ( de assisterende prof.dr. ) – blijkt dat aangetoond is dat in de broodresten die uit de monden van de dieren werden gehaald, overmatig veel cyanide voorkwam.

Een ander incident vond plaats in de provincie Bornova bij Izmir:
De hond van een 17-jarige gymnasiast werd door een politieagent neergeschoten. Reden: zijn angst voor honden. De hond had slechts één keer geblaft. De student bracht zijn ernstig verwonde hond onmiddellijk naar de plaatselijke dierenkliniek en liep daarna direct naar het politiebureau om uit te vinden hoe en waarom de politieagent op de hond had geschoten. De bewuste agent en zijn collega’s namen de jongeman niet serieus. Het gedrag van de ambtenaren heeft het verdriet van de student alleen maar erger gemaakt.

Een krantenkop in een periodiek nieuwsmagazine van het politiebestuur veroorzaakte grote opwinding onder de dierenbeschermers.
In dit magazine werd voorgesteld het hondenprobleem op te lossen door verkoop van de dieren als levensmiddelen naar het verre oosten. In hetzelfde artikel worden de dierenbeschermers verweten dat zij voor een dierenbeschermingswet zijn en in Ankara demonstreren, omdat zij geen duurzame oplossing hebben.

In dit artikel is verder te lezen, dat men in de tijd van de Osmanische veroveraar Sultan Abdulhamid honden gevangen heeft en naar het eiland Hayirsizada heeft gebracht om deze daar aan hun lot over te laten. De schrijver van dit artikel, Mehmet Erdur, raadt de gemeenten en nationale overheid deze maatregel aan als de meest humane, correcte en effectieve methode.
Sterilisatie is volgens Erdurs geen alternatief, het doden van de honden zou de enige oplossing zijn. Diverse stadsbesturen zullen het met deze methode eens zijn.

Mevrouw Nesrin Citirik, de woordvoerster van de Turkse dierenbeschermingbeweging, veroordeelt het artikel als een duidelijk pleidooi van massamoord op zwerfhonden honden. Op 12 april 2006 hebben meer dan 80 organisaties aan een protestmars in Ankara onder de titel “wie is mijn moordenaar” deelgenomen.
Op 12 mei 2006 vond in Ankara opnieuw een protestmars plaats onder het motto “ik wil leven”. Erdur zou hiervoor uitgenodigd worden.

Een kijk in het Macunköy dierenasiel bracht huiveringwekkende toestanden aan het licht:
bedorven water, hele kleine hokken en slechts één werknemer.
Door honger gedreven vallen de honden elkaar aan. Een waarnemer zei dat de dierenasielen beweren geen honden te doden, maar dat deze toestanden het tegendeel bewijzen. Een dierenarts zei, dat deze toestanden al jarenlang voorkomen.

Artikel 5199 van de Turkse dierenbeschermingswet zegt dat dierenasielen moeten kunnen beschikken over medisch instrumentarium, sanitaire voorzieningen, ruimten voor dierenartsen en zelfs over een ruimte waar dieren kunnen herstellen/genezen. De dieren moeten gesteriliseerd, ingeënt en gezond weer in vrijheid worden teruggezet.
Maar de dierenasielen werden gevangenissen, waar gezonde en zieke dieren door elkaar leven.

Afsluitend kan worden geconcludeerd dat de situatie van de dieren catastrofaal en nauwelijks met woorden te beschrijven is.

Voor het eerst hebben 2 vrijwilligers namens ActieZwerfhonden een kraam bemand tijdens een dieren evenement.

Het betrof de jaarlijkse Podencodag.

De bedoeling was publiciteit te geven aan ons werk en door verkoop van artikelen wat extra geld voor de hondjes te verdienen.

De dames zagen er prima uit en hebben het geweldig gedaan.

We zijn beste een beetje trots!

Carla en Maureen, bedankt dat jullie je tijd ter beschikking hebben gesteld van de Turkse hondjes en ik hoop dat jullie het naar je zin gehad hebben.

30 mei 2007

Beste Linda,

Excuses voor de late reactie. Het is hier erg druk geweest.

We hebben de problematiek van de zwerfhonden in Turkije intern besproken. Morgen vindt er een kennismakingsborrel plaats met diverse ambassadeurs. Hier zullen Marianne Thieme en Esther Ouwehand allebei aan deelnemen. Zij zullen tijdens deze borrel contact leggen met ambassadeurs van landen waar ernstig dierenleed voorkomt, waaronder Turkije. Ik geef hen een overzicht mee van de problemen met zwerfdieren per land en richt me bij de Turkse ambassadeur op jouw achtergrondstukken. We zullen vervolgens tijdens het zomerreces een vervolgafspraak proberen te maken om bij de ambassade verder te praten. Ik zal je op de hoogte brengen zodra we hier meer van weten.

Vriendelijke groeten,

Elleke Draaisma
Fractiemedewerker Partij voor de Dieren

Onze film is de afgelopen week regelmatig op verschillende Turkse zenders te zien geweest.

Tussen de vele honden die in de bossen rond Istanbul gedumpt worden, zijn ook deze pups.

De dieren zijn door vrijwilligers van het SHKD meegenomen en zullen in het bos asiel verzorgd worden tot ze sterk genoeg zijn om op eigen benen te staan.

Recent hebben wij weer nieuwe bewijzen ontvangen dat de gemeente Istanbul doorgaat met het doden en het dumpen van dieren in de bossen rond de stad.

Blijbaar hebben alle acties van de dierenbeschermers in Istanbul, het bezoek van mevrouw Verheugen en onze eerdere pogingen geen resultaat opgeleverd.

In een laatste poging tot het verstand van de heren door te dringen, heb ik vandaag deze mail verstuurd.

Mr. Topbas and Mr. Eker,

Observations made clear dogs, intact and neutered alike, are dumped in the forest s around Istanbul to starve without food and medical care.
Also, volunteers are needed to feed the hungry dogs in the Alibeykoy municipal shelter.

Gebleken is dat de gemeente nog steeds massaal honden dumpt in de bossen rond Istanbul, het gaat hier om zowel gesteriliseerde als ongesteriliseerde honden.
Verder zijn er vrijwilligers nodig om te zorgen dat de honden in het gemeentelijk asiel van Alibeykoy te eten krijgen.

I wonder if you are aware of the fact that killing and dumping dogs in desolate areas, will never solve Istanbuls straydogproblem, as the number of strays adapts to the carrying capacity of the enviroment, so soon the empty street s will again be crowded with (new) dogs. The females will mate more often, their litter will be larger and the survival chances of the pups will be higher.

Ik vraag mij af of u bekend bent met het feit dat het doden en/of dumpen van honden in afgelegen gebiedeb, het zwerfhondenprobleem van Istanbul nooit op zal lossen; het aantal honden past zich nl aan aan de draagkracht van het gebied waar zij leven, dus spoedig zullen de lege straten weer gevuld worden met (nieuwe) honden. De teefjes zullen vaker worden gedekt, grotere nesten werpen en de pups zullen betere overlevingskansen hebben.

Also, I wonder if you are aware of the fact Turkish law obliges all municipalities, to solve the straydogproblem by means of neuter and return and not neuter and dump or kill, and municipalities are held to take good care of the dogs in their shelters.

Verder vraag ik mij af of u bekend bent met het feit dat de Turkse wet gemeentes verplicht hun zwer