Het ontstaan en de huidige werkzaamheden van het S.H.K.D.

Voor het S.H.K.D. werd opgericht was voorzitter en tevens oprichter, Robert Smith al actief met het ondersteunen van asielen en andere organisaties die probeerden het zwerfhondenprobleem in Istanbul op te lossen.

 

Na een aantal jaren kwam hij tot de conclusie dat al deze verschillende organisaties niet tot samenwerking te bewegen waren en dat op deze wijze de zwerfhondenproblematiek niet bij de wortel aangepakt werd.
Hij besloot toen het S.H.K.D. op te richten met als doel de bevolking en overheid van Istanbul en de verschillende organisaties die zich reeds om de zwerfhonden bekommerden er van te overtuigen dat de weg van Neuter and release (steriliseren en weer vrijlaten) de enige weg was die uiteindelijk naar een structurele afname van het aantal zwerfhonden zou leiden.

Het S.H.K.D. sloot met verschillende gemeentes binnen Istanbul een contract af over het steriliseren van de straathonden (zie onder Neuter and release) en de honden in veel asielen werden kosteloos gesteriliseerd door het S.H.K.D..
Bovendien is het S.H.K.D. zoveel mogelijk behulpzaam geweest bij het enten van de honden in verschillende asielen.

Het is een weg van vallen en opstaan, van nieuwe contracten en het opzeggen van bestaande contracten. Het is een lange weg, een weg die moeilijker bleek dan men in eerste instantie had verwacht.

De mentaliteit van overheid en bevolking bleek moeilijker te veranderen dan werd verwacht en er is nog een lange weg te gaan.

Als er in een gemeente honden gesteriliseerd worden, worden er door een naastliggende gemeente honden gedumpt. De leeggekomen plekken worden meteen weer door soortgenoten ingenomen omdat het aantal straathonden zich aanpast aan de beschikbare leefruimte en de hoeveelheid voedsel (lees afval) die in een bepaald gebied te vinden is.
Er moet dus eigenlijk overeenstemming bereikt worden met alle gemeenten van Istanbul, een stad zo groot als onze provincie Utrecht met een inwoner aantal van ca.8.000.000 mensen en ca. 150.000 zwerfhonden.

Op dit moment zijn de activiteiten en uitgaven van het S.H.K.D. vooral gericht op:

• de verzorging van de honden in het bos-asiel;
• de verzorging van zo’n honderden honden in het bos buiten het asiel;
• het proberen te herplaatsen van honden uit het bos-asiel om zo de populatie terug te brengen tot een 200-250 honden, die dan over voldoende "levensruimte"zullen beschikken om een dierwaardig bestaan te leiden (op 12-08-2005 zijn er nog 255 honden in het bos-asiel. Dit getal blijft min of meer constant; er worden nog steeds honden geplaatst in Nederland en Duitsland, maar er worden ook nog steeds honden bij de hekken van het asiel gedumpt of onder erbarmelijke omstandigheden aangetroffen en naar het asiel gebracht.)
• het vinden van een plek waar de sterilisatiekliniek opnieuw opgebouwd kan worden.

Dit alles om zich uiteindelijk weer te kunnen richten op hun oorspronkelijke doel:

• het zoveel als mogelijk steriliseren/castreren van zwerfhonden die indien mogelijk vervolgens weer teruggeplaatst worden in hun oorspronkelijke omgeving en er zorg voor te dragen dat de gesteriliseerde honden niet alsnog vergiftigd of opgesloten worden.
• het blijven proberen te bewerkstelligen van een mentaliteitsverandering en steun te krijgen voor het Neuter and release principe, dit wordt onder andere gedaan door het geven van lezingen, het ontwerpen van leerprogramma’s en
• het voeren van besprekingen met de gemeentelijke overheden. (hierbij moet worden opgemerkt dat door de onaflatende stroom van moeilijkheden er op dit moment door S.H.K.D. niet veel aan voorlichting en educatie gedaan wordt)

Door al hun werk in de afgelopen 6 jaar heeft het S.H.K.D. nog niet kunnen bereiken dat Neuter and release op grote schaal uitgevoerd wordt. Wel zijn alle deelgemeentes er inmiddels, zo luiden althans hun officiële verklaringen, van overtuigd dat vergiftigingacties geen oplossing zijn voor het zwerfhondenprobleem. De vraag of honden na hun sterilisatie teruggeplaatst dan wel levenslang opgesloten in dieronwaardige asielen moeten worden, zorgt op dit moment nog voor meningsverschil.

Op dit moment is de praktijk nog steeds dat zwerfhonden gevangen worden door ondeskundige hondenvangers die gebruik maken van lyctenon om de honden te verdoven en vervolgens te kunnen vangen. Lyctenon is een vergif dat zorgt voor een verlamming van de spieren; 99% van de "gevangen"honden overlijdt aan de gevolgen hiervan.
Alle dierenbeschermingsorganisaties zetten de deelgemeentes op dit moment onder druk om echt tot Neuter and RELEASE over te gaan. Probleem hierbij is wel dat om opvulling van de populaties vanuit aangrenzende deelgemeentes onmogelijk te maken, iedere gemeente Neuter and RELEASE in plaats van Neuter en OPSLUITING moet toepassen.

De jeugd heeft de toekomst

En dus is voorlichting op scholen van het grootste belang.

Kinderen van de Egitim School brachten, als vervolg op een les van Murat Bekhan bij hun op school, een bezoek aan het bos-asiel en brachten 4 door hen zelf gemaakte honden hokken mee.

Ook de Community School bracht een bezoek aan het bos-asiel en zij doneerde geld voor voer voor de pups.

Ook gaan de mensen van het SHKD naar de scholen toe om de kinderen liefde voor de honden bij te brengen.

Uit het frame, klik hier

©Stichting ActieZwerfhonden 2003-2008